Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Janusz Weroniczak

„Wero”- ur. 1933, w Poznaniu, gdzie ukończył filologię germańska. Od 1960 do 1974 r. związany z rozgłośnią lubelską, gdzie współpracował przede wszystkim z Redakcją Literacką. Był twórcą słuchowisk, magazynów literackich i reportaży.

Uznawany jest za twórcę Lubelskiej Szkoły Reportażu. Uważał ten gatunek dziennikarski za najbardziej wszechstronny i twierdził, iż każdy dobry radiowiec powinien kształcić się na tym polu. Janusz Weroniczak uczył młodych twórców radiowych, że tworząc prawdziwe reportaże nie można poprzestać na przeciętności, że trzeba uciekać od powierzchowności i drążyć każdy temat, gdyż zawsze jest ukryte jakieś „drugie dno”. Każdy kto był wtedy w redakcji literackiej musiał robić reportaże. „Wero” zmuszał nas wszystkich do godzinnych montaży. Nie było z nim lekko, każdemu dawał w kość, ale zawsze wiedział co robi. Swoimi umiejętnościami wpływał kształcąco na otoczenie. Wero należał do wielkich artystów radia, którzy przez los wyróżnieni byli słuchem absolutnym- wspominała kolegę Danuta Bieniaszkiewicz.


Wybór audycji

Traktat o czasie” [1964]
Reportaż nagrodzony Prix Italia. Odpowiedzi przedstawicieli różnych grup społecznych na pytanie: Co to jest czas?

Piosenki Macieja Podlaskiego” [1966]
Wywiad z piosenkarzem i autorem tekstów/ Jerzy Księski/ Piosenki M. Podlaskiego

Autoportret prymitywisty” [1966]
II nagroda Prix Italia. Julian Bajkiewicz opowiada o historii swego malarstwa: zaczął malować w podeszłym wieku za namową lekarza

"Dobry wieczór" [1965]
Prezentacje 3 słuchowisk: "Don Kichot z nie - la Manchy", "Obrona Don Kichota"- D. Bieniaszkiewicz, "Sprawa Don Kichota"

Lata i ludzie” 1964
Kronika wydarzeń roku 1946 na podstawie prasy lubelskiej z 1946 r.

Pożegnania z koniem” [1965]
Wypowiedzi dorożkarzy, woźniców i innych ludzi związanych z końmi

Kroki po ziemi” [1966]
Reportaż o spółdzielniach niewidomych

Boję się snów” [1969]
Wspomnienia więźniów Majdanka i Gestapo: Tadeusz Czajka, Antoni Ignaszewski, Stanisław Trusz, Jan Zakrzewski

Szklana rodzina” [1973]
Tradycje hutników szkła w Chełmskiem. Wędrówki sezonowe. Zakładanie związków zawodowych

Lubelska witryna radiowa” [1973]
Pierwsza audycja stereo. Wywiad z inżynierem o stereofonii, lubelskie zwyczaje andrzejkowe/ Ryszard Izdebski, Janina Petera

Gmach” [1974]
Historia i współczesność siedziby PKWN

Staccato serca” [1964]
Słuchowisko. Przypomnienie sylwetki H. Wieniawskiego i jego związków z Lublinem

Magiczne oko” [1965]
Słuchowisko. Tekst: Konar, Stepek, Weroniczak, Księski, Łojan. Wykonawcy: H. Oględzka, L. Nowicka, M. Drozdowski, M. Idziński, J. Weroniczak, B. Roztworowska, L. Baczyński, J. Abramowicz

Ostatnie kolumny” [1969]
Montaż informacji z ostatnich wydarzeń „Gazety Lubelskiej” i „Kuriera Lubelskiego” przed II wojną światową – sierpień – wrzesień ‘39