Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Dzielnice Lublina – Czuby

Na przełomie XV i XVI wieku, gdy zbudowano biegnący wzdłuż folwarków klasztornych wodociąg doprowadzający wodę dla Lublina z Wrotkowa, zaczęto je nazywać Rurami. Obok Rur Brygidkowskich i Rur Świętoduskich w XVI wieku pojawiły się Rury Jezuickie, własność osiadłego w Lublinie w 1582 roku zakonu jezuitów, a w XVII i XVIII wieku również Rury Bonifraterskie, tj. folwark bonifratrów opiekujących się szpitalem psychiatrycznym na Czwartku, oraz Rury Wizytkowskie należące do sprowadzonych do Lublina w 1723 roku panien wizytek. Tak wiec zakony osiadłe w Lublinie w ciągu XV-XVIII wieku zagospodarowały tereny rozciągające się na południowy zachód od miasta, tworząc tu osiedla folwarczne (...)

Na południe od miasta w końcu XVIII wieku powstał nowy folwark zwany Baki, zajmujący tereny wsi Rury Bonifraterskie. Nazwa Baki w XIX wieku została wyparta przez funkcjonujące już w XVII wieku określenie: Czuby, używane na oznaczenie wzniesień na skraju doliny Bystrzycy powstałych między wyżłobionymi w lessie wąwozami. Fol­wark Baki vel Czuby (tak zapisano w 1884 r.) po pierwszej wojnie został roz­parcelowany, jego miejsce zajęła Kolonia Rury-Czuby, dziś wyrosła tam jedna z większych dzielnic Lublina nazwana pierwotnym, topograficznym określeniem — Czuby.

Literatura

Anna S., Rodowody lubelskich dzielnic, [w:] Radzik T., Witusik A. (red.), Lublin w dziejach i kulturze Polski, Lublin 2000.