Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Danuta Magierska (1910-1984)

polonistka, harcerka, nauczycielka, bibliotekarka

Danuta Magierska (z d. Jankowska) ps. „Aniela”, „Weronika” urodziła się w 1910 roku koło Nowogródka. Pochodziła z patriotycznej rodziny lekarzy Jankowskich i od dzieciństwa była związana z harcerstwem. Bardzo zaangażowana w pracę wychowawczą została w 1936 roku komendantką Chorągwi Harcerek. W 1932 roku poślubiła Stanisława Magierskiego, który w czasie okupacji dwukrotnie był więziony przez Niemców, a w 1944 został przez Rosjan skazany na 10 lat więzienia i zwolniony po amnestii w 1946 roku.

W chwili wybuchu wojny Danuta Magierska była matką dwójki małych dzieci, a mimo to czynnie włączyła się w konspirację. Wprowadzała harcerki do legalnych instytucji opiekuńczych i społecznych (m. in. ochronki w ramach RGO). W mieszkaniu Magierskich, przy ul. Bernardyńskiej ukrywali się zbiegli więźniowie, odbywały się konspiracyjne spotkania.
Z harcerstwa Magierska odeszła w 1949 roku po zmianach w organizacji. Pracowała w szkole jako bibliotekarka. Młodzieży odradzała nielegalną działalność.

10 lipca 1952 została aresztowana przez UB i skazana na 10 po apelacji na 8 lat więzienia. W akcie oskarżenia zarzucono jej, że jest „doświadczoną konspiratorką, która postanowiła przeciwstawić się ideologii socjalistycznej i kontynuować dzieło zniekształcania umysłów młodzieży polskiej w duchu Baden-powellowskiego ZHP…”

Z więzienia w Chełmie Lubelskim została zwolniona 15 lutego 1954 roku, po tym jak w jej sprawie interweniowała u Bieruta znana i zaprzyjaźniona z Magierskimi działaczka socjalistyczna Wanda Papiewska. W 1956 roku Danuta Magierska została uniewinniona i zrehabilitowana.

Przez kilka następnych lat współpracowała z harcerstwem, a na początku lat 60-tych ponownie została bibliotekarką w szkole. Zyskała sobie wielkie poważanie u młodzieży i z biblioteki uczyniła centrum szkoły. W 1973 i  1978 roku otrzymała Nagrodę Ministra Oświaty, a w 1979 roku  Medal Komisji Edukacji Narodowej.|

Zmarła w 1984 roku.

Więcej informacji o rodzinie Magierskich

Opracowano na podstawie "Zeszytów" wydawanych przez ZHP Chorągiew Lubelska

Zdjęcia

Słowa kluczowe