Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Cud Lubelski (1949)

W niedzielę 3 lipca 1949 roku w lubelskiej katedrze odbywał się ingres nowego biskupa lubelskiego – Piotra Kałwy. Po południu, mniej więcej około godziny 15., osoby modlące się przed obrazem Matki Bożej zauważyły zmiany na twarzy Maryi.

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

Krwawe łzyBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

W niedzielę 3 lipca 1949 roku na obrazie Matki Bożej w katedrze w Lublinie pokazały się łzy. Wiadomość ta bardzo szybko rozprzestrzeniła się wśród wiernych. Następnego dnia od rana przed kościołem zbierali się wierni, którzy oczekiwali na obejrzenie obrazu. Wkrótce zaczęto przyjeżdżać z najbliższych województw, a Urząd Bezpieczeństwa w Lublinie rozpoczął ograniczanie możliwości dotarcia do lubelskiej katedry. Lubelski biskup, Piotr Kałwa, wydał oświadczenie dotyczące wydarzenia. Stwierdził w nim, że to zjawisko nie może zostać uznane za cudowne i poprosił o zaprzestanie pielgrzymek.

Sytuacja w mieścieBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Do Lublina przyjeżdżało coraz więcej osób. Już wcześniej służby bezpieczeństwa starały się ograniczyć obchodzenie przez wiernych świąt kościelnych. Chciano przeciwdziałać procesjom kościelnym w Święto Bożego Ciała. Szesnastego czerwca miał miejsce incydent. Samochód służby bezpieczeństwa wjechał w uczestników procesji, którzy następnie wywrócili samochód i zaatakowali pasażerów. Władze miejskie postanawiły przeciwdziałać napływowi wiernych do Lublina. Zaprzestano sprzedaży biletów do Lublina, patrole milicji na rogatkach miasta zatrzymywały ludzi, którzy nie mieszkali w Lublinie. Odbywały się także wiece przeciwko cudowi, nawołujące do zaprzestania tzw. histerii cudu. Od 10 lipca miały miejsce liczne aresztowania, trwające do 17 lipca, które objęły także księży pracujących w katedrze. W rezultacie aresztowań doszło do zamknięcia katedry, bo nie było osób mogących odprawiać nabożeństwa.

 

Redakcja: Monika Śliwińska

Powiązane artykuły

Powiązane wydarzenia

Zdjęcia

Wideo

Audio

Historie mówione

Inne materiały

Słowa kluczowe