Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Chopina 7 w Lublinie

Historia nieruchomości zlokalizowanej w Lublinie przy ulicy Chopina 7.

Spis treści

[RozwińZwiń]

Lokalizacja

Dawny numer policyjny: 165 lit. I

Numer hipoteczny: 1117

Numer przed 1939: Chopina 7

Numer po 1944: Chopina 7

Numer obecny: Chopina 7

Funkcje

Budynek mieszkalny. W 1937 roku na terenie nieruchomości istniał sklep.

Historia

Właściciele

1936 Edward Krausse syn Adolfa, zam. ul. Firlejowska 36
dozorca: Jan Baran

Dodatkowe informacje

- Podanie z dnia 15.III.1944 r. wniesione do Zarządu Miejskiego Wydziału Budownictwa w Lublinie przez adwokata Stefana Grymińskiego pełnomocnika Edwarda Krausse. Pismo zawiera prośbę o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, iż nieruchomość petenta oznaczona nr policyjnym 165 lit. I, hipotecznym zaś 1117, jest położona przy ul. Chopina „Nr. Latarkowy 7”. Zaświadczenie to jest niezbędne w celu przedłożenia Urzędowi Hipotecznemu Sądu Okręgowego w Lublinie.

- Zaświadczenie z dnia 30.III.1944 r. opatrzone podpisem i pieczęcią „Za Komisarycznego Burmistrza miasta Lublina Inspektor budown.” Pismo to zawiera potwierdzenie, na podstawie akt Inspekcji Budownictwa, że nieruchomość należąca do Edwarda Krausse leży w granicach miasta Lublina przy ul. Chopina 7 i oznaczona jest numerem hipotecznym 1117. Zaświadczenie to wydaje się pełnomocnikowi Edwarda Krausse, adwokatowi Stefanowi Grymińskiemu, celem przedłożenia do Wydziału Hipotecznego Sądu Okręgowego w Lublinie.

- Pismo z września 1947 r. wystosowane przez Urząd Wojewódzki Lubelski do Zarządu Miejskiego w Lublinie w sprawie garażu wybudowanego przy ul. Chopina w Lublinie. Z pisma wynika, że budynek przy ul. Chopina 7 był w tym czasie zajmowany przez przedstawicielstwo Z.S.R.R. 

Opis budynku

Kamienica murowana, z oficyną mieszkalną. Budynek 3 piętrowy, przekryty blachą. W budynku znajodwały się 2 mieszkania po 2 pokoje z kuchnią i wygódkami bez łazienek, 1 mieszkanie – 3 pokoje z kuchnią, wygódką i łazienką, 8 mieszkań – 5 pokoi z kuchniami, wygódkami i łazienkami, 3 mieszkania – 6 pokoi z kuchniami, wygódkami i łazienkami, 1 mieszkanie – 1 izba bez wygód , 1 mieszkanie jednoizbowe w suterenie. Kamienica posiadała wodociąg i kanalizację.

Fragmenty historii mówionych

Włodzimierz Chętko

Na ulicy Chopina była Ordnungspolizei. Policja porządkowa. Miała swój komisariat prawie vis-à-vis, troszeczkę wcześniej, banku, to jest chyba Narodowy Bank Polski przy ulicy Chopina.

Maria Pietraszewska

W 1942 roku dostaliśmy zawiadomienie, że Bronek, pseudonim „Zbyszek”, został rozstrzelany pod ścianą śmierci w Oświęcimiu. Miał dwadzieścia lat. Rok przesiedział w Oświęcimiu. Okazało się, że tutaj w Lublinie, na ulicy Chopina, pod numerem siódmym była jakaś niemiecka komenda. Tam wezwali wszystkie rodziny i oznajmili o tym rozstrzelaniu. Zresztą przyszło nawet takie pismo, że zostali rozstrzelani, bo w Chełmie polscy bandyci zastrzelili niemieckiego żołnierza i za karę, w odwecie za to, co dziesiąty więzień obozu z szeregu został rozstrzelany. Jeden z nich był moim bratem, Bronkiem. Był ślicznym chłopcem, zdolnym, miłym, uśmiechniętym. Przyśnił mi się wtedy; bardzo się kochaliśmy.

Janina Kozak

[…] mieliśmy taki wypadek, że wracaliśmy po tej stronie jak kościół ewangelicki Krakowskim Przedmieściem, ja byłam, koleżanka była i kolega był, i jeszcze jedna koleżanka, on miał na imię Stasio, jak raz 8 maja i myśmy powyjmowali lizaki, to z drugiej strony z ulicy Chopina z tej komendy wyszli żołnierze niemieccy, no, dyżur, warta, jak to się nazywało, nie wiem, no w każdym razie porządkowi i momentalnie na nas wpadli, dochodziła godzina już 21, to było lato i niewiele myśląc: «Halt! Halt!», zabrali nas i na ulicę Chopina na tę komendę nas zaprowadzili. Tam taki jakiś starszy żołnierz, wojskowy, kto on tam był, dyżurny, nie wiem, mówi: «Po coś ty ich przyprowadził? Przecież za 10 jest 9!», a oni się zabrali i poszli. On mówi: «Raus na Haus!», no więc my tutaj już z Chopina na ulicę Ewangelicką, ulicą Czystą i do domu na Wieniawską.

Edward Gorajewski

W Lublinie była Okręgowa Delegatura Rządu na Kraj i ona się mieściła w sądzie okręgowym przy Krakowskim Przedmieściu. Widziałem rozbrajanie żandarmerii, która pilnowała i która była do dyspozycji tej delegatury. Widziałem ich rozbrajanie, to znaczy podchodziło pięciu, sześciu takich do takiego żołnierza i od razu zabierali mu magazynek z pepeszy, aresztowali i prowadzili na ulicę Chopina 7, tam komenda NKWD była. Tam ich aresztowali i tam ich trzymali z początku.

Materiały ikonograficzne

Lublin, Chopina 7

Literatura

Akta nieruchomości położonej w Lublinie przy ul. Szopena 7, Archiwum Państwowe w Lublinie, sygn. 5303.