Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Budynek dawnego Banku Polskiego (obecnie Kredyt Bank S.A.) w Lublinie

Historia nieruchomości zlokalizowanej w Lublinie przy ulicy Krakowskie Przedmieście 37.

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

Lokalizacja

Budynek banku usytuowany jest przy ul. Krakowskie Przedmieście 37 i znajduje się na rogu ulic Krakowskie Przedmieście i 3 Maja.

Funkcje

Budynek od samego początku jest przeznaczony na użytek banków. W okresie międzywojennym był siedzibą Banku Polskiego, później Narodowego Banku Polskiego, a obecnie mieści się tu Kredyt Bank S.A.

Kalendarium

1912–1914 – budowa budynku banku;
1989 – wpis do rejestru zabytków.

Historia budynku

Budynek banku został zbudowany w latach 1912–1914 według projektu architekta gubernialnego Włodzimierza Sołowiewa w miejscu dawnej komory celnej. W 1989 roku nieruchomość została wpisana do rejestru zabytków.

Architekt

Włodzimierz Sołowiew

Opis budynku

Jest to dwupiętrowy budynek, składający się z dwóch skrzydeł oraz oficyny. Skrzydła stykają się pod kątem prostym, a oficyna prostopadle przylega do skrzydła. Narożnik obiektu jest ścięty. 
Elewacja fasady jest boniowana i umieszczona na cokole. Od ulicy Krakowskie Przedmieście jest dziewięcioosiowa, zaś od ulicy 3 Maja dziesięcioosiowa. Narożniki budynku są zryzalitowane i zwieńczone wydatnym gzymsem. Pomiędzy ryzalitami znajdują się podziały z pilastrami, a nad nimi gładki pas attyki. Okna są umieszczone w obramieniach, z kolei w nadokiennikach ryzalitów znajdują się girlandy i grupy antytetyczne z gryfami. Między oknami pierwszego i drugiego piętra występują maszkarony na tle płaszczyzn pokrytych reliefem rytmicznych krzywizn. W narożu budynku umieszczony jest portal dostępny po stopniach. Po obu jego stronach są doryckie pilastry w węgarach, zwieńczone belkowaniem z wydatnym gzymsem. Ponad nim mieści się stylizowana płaskorzeźba w kamieniu z przedstawieniem orła.

Wnętrze

Układ wnętrza jest dwutraktowy z korytarzem znajdującym się pośrodku traktów. Na drugiej kondygnacji mieści się duża sala. Klatka schodowa jest reprezentacyjna i dostępna tylko z hallu znajdującego się w narożniku budynku. W skrajnej osi skrzydła od ulicy 3 Maja jest przejazd na podwórze i boczna klatka schodowa.

 

 

Opracowała Anna Rola

Literatura

Karta ewidencyjna zabytków, maszynopis w archiwum WUOZ w Lublinie, sygn. 165.
Teodorowicz-Czerepińska J., Ul. Krakowskie Przedmieście 37. Dawny Bank Polski. Rozpoznanie historyczne i wytyczne konserwatorskie, maszynopis w posiadaniu WUOZ w Lublinie, Lublin 1993, sygn. 4702.
Studium historyczno-urbanistyczne do planu szczegółowego śródmieścia Lublina, pod red. A. Kurzątkowskiej, Lublin 1969, s. 449.
Wyszkowski M., Bank Polski (Gawędy o starym Lublinie), „Dziennik Lubelski” 1994, nr 240, s. 9.

Powiązane miejsca

Powiązane wydarzenia

Zdjęcia

Słowa kluczowe