Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Antykwariat „Lamus” w Lublinie (1944-1945)

Antykwariat „Lamus” był pierwszym powojennym lubelskim antykwariatem.

Spis treści

[RozwińZwiń]

Początki działalności antykwariatu

Już we wrześniu 1944 r. zaczął działać w Lublinie antykwariat.

Pisze o tym Józef Zięba:12 września 1944 roku na mocy umowy notarialnej Kazimierz Juszczakowski, Zofia Cupiałowa i Bolesław Matyjewicz założyli spółkę firmową pod nazwą Antykwariat „Lamus”.

 Antykwariat miał się zajmować handlem książkami i pomocami szkolnymi. Mieścił się przy ulicy Świętoduskiej 18.

W 1945 roku przekształcił się w księgarnię sortymentową, jednocześnie przygotowywał się do zorganizowania własnego wydawnictwa. [1]

 

Wydawnictwo „Lamus” (1945 – 1948)

W oparciu o działający od września 1944 roku w Lublinie antykwariat „Lamus” powstało w 1945 roku wydawnictwo o tej samej nazwie.

Józef Zięba: Wydawnictwo zamierzało zaspokajać potrzeby uczącej się i dokształcającej młodzieży, wydawać charakterystyki literackie, szkice monograficzne i książki popularnonaukowe. Zdecydowanie odcinało się od wydawania popularnych w tym czasie „bryków” streszczających obowiązkowe lektury szkolne. Nie zamierzano też wydawać podręczników. Do współpracy zaproszono profesorów Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i kilku nauczycieli szkół średnich.

Z „Lamusem” jako autorzy współpracowali m. in.:

Feliks Araszkiewicz, Juliusz Kleiner, Maria Dłuska, Wiktor Hahn, Stefan Kawyn, Stanisław Papierkowski. [2]



Wydawnictwo zostało zlikwidowane w grudniu 1948 roku.

 

 

 

 

 

 

Opracował Tomasz Pietrasiewicz
Redakcja Alicja Magiera, Agnieszka Wiśniewska

Przypisy

[1] Zięba J., Od „Czytelnika” do Lubelskiej Spółdzielni Wydawniczej, „Kultura i Społeczeństwo”  5-6/2005, s. 23.

[2] Tamże, s. 23.

Literatura

Zięba J., Od „Czytelnika” do Lubelskiej Spółdzielni Wydawniczej, „Kultura i Społeczeństwo”  5-6/2005, s. 23.