Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Anna Langfus – bibliografia

Anna Langfus – utwory własne, artykuły, audycje radiowe, filmy i programy telewizyjne, przekłady (wybór)

Okładka włoskiego wydania książki Anny Langfus "Les Bagages de sable" (Bagaże z piasku)
Okładka włoskiego wydania książki Anny Langfus "Les Bagages de sable" (Bagaże z piasku) (Autor: nieznany)

Spis treści

[RozwińZwiń]

PowieściBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Le Sel et le soufre (Sól i siarka), Collection blanche, Editions Gallimard, Paryż 1960; wznowienie w Collection Folio, Gallimard 1983.
Polskie wydanie: Skazana na życie, przełożyła Hanna Abramowicz, przedmowa Julia Hartwig, posłowie Jean-Yves Potel, wydawnictwo Prószyński, Warszawa 2008.

Kurs przygotowawczy, pierwszy rozdział opublikowany w „Scriptores”, nr 27 (1) 2003 – wersja pdf.

Les Bagages de sable (Bagaże z piasku), Collection blanche, Editions Gallimard, Paryż 1962; wznowienie w Collection Folio, Gallimard 1981.

Saute, Barbara (Skacz, Barbaro), Collection Blanche, Editions Gallimard, Paryż 1965.

DramatyBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Les Lépreux (Trędowaci), 1953 [reż. Sacha Pitoëff, Théâtre d'aujourd'hui, Alliance Française, Paryż 1956].

L'Homme clandestin (La Poupée, La nuit de Félicité, Hors jeu) [reż. Daniel Postal, Théâtre de Lutèce, Paryż 1959].

Amos ou les fausses espérances (Amos albo fałszywe nadzieje), 1961 [reż. Marcelle Dambremont, Théâtre de Poche, Bruksela 1963].

La Récompense (Zapłata), 1961 [reż. Jean Mercure, Théâtre de la Ville, Paryż 1968].

Le Dernier témoin (Ostatni świadek), 1965 [słuchowisko radiowe w reż. René Jenteta w programie Lily Siou „Carte blanche”, wyemitowane przez France Culture, Paryż, 16 czerwca 1965].

Sztuki niepublikowane, zredagowane najprawdopodobniej pod koniec lat 50.: Pitié pour les oiseaux; La Petite Grandeur; Les Grands Voyages.

Nowele i opowiadaniaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Un conte de là-bas (Opowieść stamtąd), [w:] „Information juive” 1964, nr 146.

Théâtre, [w:] „Pourquoi? Revue de la Ligue de l'enseignement”, styczeń 1964.

Le Caillou, [w:] „Kadimah”, nr 1 (nowa seria), styczeń 1965.

Chopin. Le musicien devant la mort (Chopin. Muzyk wobec śmierci), [w:] Chopin, praca zbiorowa, kolekcja Génie et réalité, Editions Hachette, Paryż 1965.

Il faut bien que tout le monde vive, [w:] Revue de Poche, Editions Robert Laffont, lipiec 1966.

L'éternuement (Kichnięcie), opublikowane przez E. Fine, [w:] Les Nouveaux cahiers, nr 115, 1993].

Nowele niepublikowane: L'abandon, L'après-midi dans le jardin, L'incertaine, La visite.

Nowele nieodnalezione: Le pays gai et le pays triste, Pour faire battre le cœur, L'homme, L'enfant et la boite, Jean Pouce, Les bonnes intentions, Les vacances du professeur Gallerand, Le ballon.

Artykuły i wywiadyBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Le cas Anne Frank, „L'Arche” 1957, nr 10.

Qu'avez-vous fait de votre vie ? (Co pani zrobiła z własnym życiem?), wywiad radiowy przeprowadzony przez Pierre'a Loiseleta, 5 grudnia 1960 [wersja tekstowa opracowana przez Annę Langfus, opublikowana, [w:] „L'Arche” 1971, nr 174–175].

De la difficulté pour un écrivain de traduire par la fiction la tragédie juive, [w:] Information juive, luty 1961.

Recenzje teatralne i filmowe w „L'Arche”: wywiad z Armandem Gattim; recenzja filmu Cienie (Shadows) Johna Cassavetesa; recenzje dwóch filmów Aleksandra Forda (1961, nr 54); film L'Enclos Armanda Gattiego; dokument Kronika jednego lata Jeana Roucha; spektakle Judyta Jeana Giraudoux w reż. Jean-Louisa Baraulta, Kupiec wenecki z Danielem Sorano, Szwejk na drugiej wojnie światowej Bertolda Brechta w reż. Rogera Planchona (1961, nr 58); film Le Temps du Ghetto Frédérica Rossifa; dwa spektakle warszawskiego Teatru Żydowskiego; Proces norymberski, film amerykański Stanleya Kramera; Kaci też umierają Fritza Langa (1962, nr 60); Les ballets INBAL au théâtre des nations (1962, nr 65).

Il ne suffit pas d'être sincère pour être vrai (Nie wystarczy być szczerym, aby być prawdziwym), w ramach dossier Les écrivains devant le fait concentrationnaire, „L'Arche” 1961, nr 50.

Conversation avec P. Rawicz (Rozmowa z P. Rawiczem), „L'Arche” 1962, nr 61 [przedruk w: Piotr Rawicz, Krew Nieba, przeł. Andrzej Socha, Wydawnictwo Krakowskie, Kraków 2003, s. 337–342].

Je ne peux pas oublier..., wywiad radiowy, Inter-Actualités, 19 listopada 1962, Archiwa INA.

La raide, wywiad przeprowadzony przez Clarę Malraux, L'Express, 29 listopada 1962.

Ma jeunesse (Moja młodość), wywiad radiowy przeprowadzony przez Pierre'a Loiseleta, 3 grudnia 1962 [tekst opracowany przez Jean-Yves Potela, na podstawie nagrania z archiwów INA i rękopisu notatek Anny Langfus, Paryż 2007].

Un cri ne s'imprime pas (Krzyku się nie drukuje), przemówienie na forum WIZO (Międzynarodowej Syjonistycznej Organizacji Kobiet), marzec 1963 [tekst opublikowany przez E. Fine, [w:] „Les Nouveaux cahiers” 1993, nr 115].

Qu'est-ce que la littérature juive?, wystąpienie w ramach debaty zorganizowanej przez L'Union des étudiants juifs (Zrzeszenie Studentów Żydowskich), 8 marca 1965, opublikowane [w:] „Les Nouveaux cahiers” 1965, nr 2.

Anna Langfus. Entretien, (Wywiad dla „La Nouvelle Critique”), czerwiec 1965.

Teksty nieodnalezione: Je n'aime pas les monuments aux morts; L'ombre du passé.

Bibliografia krytycznaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Ellen S. Fine, Anna Langfus, écrivain-témoin (Anna Langfus, pisarka-świadek), [wstęp do tekstu wystąpienia Anny Langfus na forum WIZO z marca 1963], „Les Nouveaux cahiers 1993, nr 11.

Ellen S. Fine, Le témoin comme romancier: Anna Langfus et le problème de la distance (Świadek jako powieściopisarz: Anna Langfus i problem dystansu), „Pardès” 1993, nr 17.

Madeleine Cottenet-Hage, Anna Langfus et les risques de la mémoire, [w:] Les Lettres romanes, Ecrire Auschwitz, numer specjalny: La littérature des camps, la quête d'une parole juste, entre silence et bavardage, Louvain-la-Neuve 1995.

Judith Kaufmann, Pour (re)lire Anna Langfus – Survivre/résister. Et après... [Aby (na nowo) odczytać Annę Langfus - Przetrwać/ stawić opór. A potem...], Revue d'histoire de la Shoah, nr 176: La Shoah dans la littérature française, wrzesień/październik 2002.

Jean-Yves Potel, Anna Langfus vue par ses critiques (Anna Langfus oczyma krytyków. Recepcja we Francji), tekst niepublikowany, Paryż 2007.

Artykuły w prasie polskiejBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Tadeusz Domański, Paryżanka z Lublina, „Kamena” 1962, nr 23 (261).

Jerzy Hordyński, Spotkanie z Anną Langfus, „Życie Literackie” 1963, nr 8 (578).

Romuald Wiśniewski, Śladami Anny Langfus, „Kamena” 1966, nr 11 (344).

Ewa Rybicka, Anna Regina Sternfinkiel (Anna Langfus), „Scriptores” 2003, nr 27 (1) – wersja pdf.

Jean-Yves Potel, Pamięci Anny Langfus, przeł. Maria Braunstein, „Midrasz” 2007, nr 12 (przedruk za: Jean-Yves Potel, Pour la mémoire d'Anna Langfus, „L'Arche” 2007, nr 585).

Filmy i programy telewizyjneBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Le Sel et le soufre, wywiad przeprowadzony przez Pierre'a Dumayeta, [w:] Lectures pour tous, ORTF, 3 sierpnia 1960, Archiwa INA.

Les Bagages de sable, wywiad przeprowadzony przez Pierre'a Dumayeta, [w:] Lectures pour tous, ORTF, 26 września 1962, Archiwa INA.

Saute, Barbara, wywiad przeprowadzony przez Georgesa Bortoli, [w:] La vitrine du libraire, ORTF, 19 czerwca 1965, Archiwa INA.

Anna Langfus, obrazy z jej życia i z mieszkania w Sarcelles, [w:] Page des lettres, 24 listopada 1962, Archiwa INA.
[film udostępniony na stronie Ina (Państwowego Instytutu Audiowizualnego): http://www.ina.fr/archivespourtous/index.php?vue=notice&id_notice=CAF97036388].

Wywiad z Romildem Catuffą, przeprowadzony w technice dupleksu wspólnie z telewizją włoską, 22 listopada 1962. Archiwa RAI .

Anna Langfus, film dokumentalny z serii Errata do biografii, reż. Robert Kaczmarek, czerwiec 2007.

Audycje radioweBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Ania z Lublina, A. Koss-Dybała, 24'38, 17.02.2008.
[Audycja poświęcona pamięci i twórczości Anny Szternfinkiel-Langfus, pochodzącej z Lublina pisarce, która w 1962 roku za książkę Bagaże z piasku otrzymała francuską nagrodę literacką Goncourtów. Osoby: Hanna Abramowicz, Tomasz Pietrasiewicz, Agnieszka Zachariewicz. Wykorzystano fragment książki Anny Langfus Skazana na życie oraz fragment nagrania z Henryką Heinsdorf z Archiwum Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN"].

Magazyn kulturalny, A. Koss-Dybała, 60', 2.01.2008

[Audycja poświęcona zapomnianej pisarce pochodzącej z Lublina Annie Langfus. Osoby: Hanna Abramowicz, Witold Dąbrowski].

Bibliografia przekładówBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Angielski

The Whole Land Brimstone [Le sel et le soufre], tłum. Peter Wiles, Colins, Londyn 1962.
The Lost Shore [Les bagages de sable], tłum. Peter Wiles, Colins, Londyn 1963.

Czeski

Zavazadla s pískem [Les bagages de sable], tłum. Marie Veselá, Mladá fronta, Praga 1964.

Chorwacki

Tovari peska [Les bagages de sable], tłum. Zorica Hadži-Vidojković, seria Biblioteka Bestseleri, Grafički zavod, Titograd 1964.

Hebrajski

[Le sel et le soufre], tłum. Ella Amitam, wielkoformatowa broszura, darmowy dodatek specjalny do dziennika „Yedioth Aharonot”,  wydawca Dr Jt. Lewinski, Tel Awiw 1963.

Hiszpański

La sal y el azufre [Le sel et le soufre], tłum. Ramón Hernández, seria Novelistas del Día, Plaza & Janés, Buenos Aires–Barcelona 1962 (wznowienia w 1963, 1964 i 1972).

La sal y el azufre, tłum. Ramón Hernández, seria Libros Reno, G.B., Barcelona 1963.

La sal y el azufre, tłum. Ramón Hernández, G.P., Esplugas de Llobregat (Barcelona) 1971.

Equipaje de arena [Les bagages de sable], tłum. Ramón Hernández, seria Libros Reno, G.P., Barcelona 1963 (wznowienia w 1967 i 1975 r.).

Equipaje de arena, tłum. Ramón Hernández, seria Novelistas del Día, Plaza & Janés, Buenos Aires–Barcelona 1963.

Los premios Goncourt de novela (Los civilizados Claude Farrére; El fuego Henri Barbusse, El último justo André Schwarz-Burt, Equipaje de arena Anna Langfus, seria Grandes premios literarios), Plaza y Janés, Barcelona 1990.

Salta, Bárbara [Saute, Barbara], tłum. Domingo López, seria Novelistas del Día, Plaza & Janés, Barcelona 1966.

Salta, Bárbara, tłum. Domingo López, seria Libros Reno, G.P., D.L., Esplugas de Llobregat (Barcelona) 1976.

Jidisz

Le sel et le soufre, tłum. Borwin Frenkel, Wydawnictwo I.L. Peretz, Tel Awiw 1969.

Kataloński

La sal i el sofre [Le sel et le soufre], wstęp i tłum. Ferran de Pol, seria El Club dels Novellistes, Club Editor, Barcelona 1965.

Niemiecki

Salz und Schwefel [Le sel et le soufre], tłum. Martha Johanna Hofmann,  Lucas Cranach Verlag, Monachium 1964.

Gepäck aus Sand [Les bagages de sable], tłum. Yvonne Meier-Haas, Piper, Monachium 1964.

Der letzte Zeuge [Ostatni świadek], słuchowisko radiowe, reż Fränze Roloff, Hessischer Rundfunk 1966 (Deutschlandfunk 20 stycznia 1968).

Włoski

L'estranea [Les bagages de sable], tłum. Flavia Martino, seria I narratori di Feltrinelli, G. Feltrinelli, Mediolan 1963.

Amos, tłum. Ugo Ronfani, „Terzo Programma”, słuchowisko radiowe Radio Italiana 1966.

Rumuński

Sari, Barbara [Saute, Barbara], tłum. Elvira Bogdan, Editura pentru literatura universala, Bukareszt 1967.

Niderlandzki

De gesel van Warschau: veroordeeld om verder te leven [Le sel et le soufre], Antwerpia 1973.

Zwavel, zout en vuur [Le sel et le soufre], C. De Vries, Brouwers 1961.

Portugalski

Bagagem de areia [Les bagages de sable], tłum. Martha Ängela, wstęp Joäo Falcato, seria Livr. Clássica, Lisbona 1963.

Bagagem de areia, tłum. Marta Ángela, A. M. Teixeira , Lisbona 1663.

Słoweński

Peščeno breme [Les bagages de sable], tłum. Alenka Moder Saje, Mladinska knjiga, Lublana 1966.

Szwedzki

Bagage av sand [Les bagages de sable], tłum. Märta Margareta Petit, Schildt, Helsinki 1964.

Bagage av sand, tłum. Märta Margareta Petit, Bonnier, Sztokholm 1964.

Węgierski

Homokpoggyász [Les bagages de sable], tłum. Szávai Nándor, Európa Könyvkiadó, Budapeszt 1964.

 

Na podstawie bibliografii Jean-Yves Potela
opracowała Agnieszka Zachariewicz 

Powiązane artykuły

Zdjęcia

Inne materiały

Słowa kluczowe