Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Anna Langfus – bibliografia

Spis treści

[RozwińZwiń]

Powieści

Le Sel et le soufre (Sól i siarka), Collection blanche, Editions Gallimard, Paryż 1960; wznowienie w Collection Folio, Gallimard 1983.
Polskie wydanie: Skazana na życie, przełożyła Hanna Abramowicz, przedmowa Julia Hartwig, posłowie Jean-Yves Potel, wydawnictwo Prószyński, Warszawa 2008;    
I rozdział Kurs przygotowawczy, publikowany w „Scriptores”, nr 27 (1) 2003 – wersja pdf.
 

Les Bagages de sable (Bagaże z piasku), Collection blanche, Editions Gallimard, Paryż 1962; wznowienie w Collection Folio, Gallimard 1981.

Saute, Barbara (Skacz, Barbaro), Collection Blanche, Editions Gallimard, Paryż 1965.

Dramaty

Les Lépreux (Trędowaci), 1953 [reż. Sacha Pitoëff, Théâtre d'aujourd'hui, Alliance Française, Paryż 1956].
 

L'Homme clandestin (La Poupée, La nuit de Félicité, Hors jeu) [reż. Daniel Postal, Théâtre de Lutèce, Paryż 1959].
 

Amos ou les fausses espérances (Amos albo fałszywe nadzieje), 1961 [reż. Marcelle Dambremont, Théâtre de Poche, Bruksela 1963].
 

La Récompense (Zapłata), 1961 [reż. Jean Mercure, Théâtre de la Ville, Paryż 1968].
 

Le Dernier témoin (Ostatni świadek), 1965 [słuchowisko radiowe w reż. René Jenteta w programie Lily Siou „Carte blanche”, wyemitowane przez France Culture, Paryż, 16 czerwca 1965].


Sztuki niepublikowane, zredagowane najprawdopodobniej pod koniec lat 50
.: Pitié pour les oiseaux; La Petite Grandeur; Les Grands Voyages.

Nowele i opowiadania

Un conte de là-bas (Opowieść stamtąd), [w:] „Information juive”, nr 146, maj 1964.


Théâtre, [w:] „Pourquoi? Revue de la Ligue de l'enseignement”, styczeń 1964.


Le Caillou, [w:] „Kadimah”, nr 1 (nowa seria), styczeń 1965.


Chopin. Le musicien devant la mort (Chopin. Muzyk wobec śmierci), [w:] Chopin, praca zbiorowa, kolekcja Génie et réalité, Editions Hachette, Paryż 1965.

Il faut bien que tout le monde vive, [w:] Revue de Poche, Editions Robert Laffont, lipiec 1966.


L'éternuement (Kichnięcie), [opublikowane przez E. Fine, [w:] Les Nouveaux cahiers, nr 115, 1993].


Nowele niepublikowane
: L'abandon, L'après-midi dans le jardin, L'incertaine, La visite.

Nowele nieodnalezione: Le pays gai et le pays triste, Pour faire battre le cœur, L'homme, L'enfant et la boite, Jean Pouce, Les bonnes intentions, Les vacances du professeur Gallerand, Le ballon.

Artykuły i wywiady

Le cas Anne Frank, L'Arche, nr 10, 1957.

Qu'avez-vous fait de votre vie ? (Co pani zrobiła z własnym życiem?), wywiad radiowy przeprowadzony przez Pierre'a Loiseleta, 5 grudnia 1960 [wersja tekstowa opracowana przez Annę Langfus, opublikowana w: L'Arche, nr 174–175, 1971].
 

De la difficulté pour un écrivain de traduire par la fiction la tragédie juive, w: Information juive, luty 1961.
 

Recenzje teatralne i filmowe w L'Arche: wywiad z Armandem Gattim; recenzja filmu Cienie (Shadows) Johna Cassavetesa; recenzje dwóch filmów Aleksandra Forda (nr 54, 1961); film L'Enclos Armanda Gattiego; dokument Kronika jednego lata Jeana Roucha; spektakle Judyta Jeana Giraudoux w reż. Jean-Louisa Baraulta, Kupiec wenecki z Danielem Sorano, Szwejk na drugiej wojnie światowej Bertolda Brechta w reż. Rogera Planchona (nr 58, 1961); film Le Temps du Ghetto Frédérica Rossifa; dwa spektakle warszawskiego Teatru Żydowskiego; Proces norymberski, film amerykański Stanleya Kramera; Kaci też umierają Fritza Langa (nr 60, 1962); Les ballets INBAL au théâtre des nations (nr 65, 1962).


Il ne suffit pas d'être sincère pour être vrai (Nie wystarczy być szczerym, aby być prawdziwym), w ramach dossier Les écrivains devant le fait concentrationnaire, L'Arche, nr 50, marzec 1961.
 

Conversation avec P. Rawicz (Rozmowa z P. Rawiczem), L'Arche, nr 61, luty 1962 [przedruk [w:] Piotr Rawicz, Krew Nieba, przeł. Andrzej Socha, Wydawnictwo Krakowskie, Kraków 2003, ss. 337–342].
 

Je ne peux pas oublier..., wywiad radiowy, Inter-Actualités, 19 listopada 1962, Archiwa INA.
 

La raide, wywiad przeprowadzony przez Clarę Malraux, L'Express, 29 listopada 1962.


Ma jeunesse (Moja młodość), wywiad radiowy przeprowadzony przez Pierre'a Loiseleta, 3 grudnia 1962 [tekst opracowany przez Jean-Yves Potela, na podstawie nagrania z archiwów INA i rękopisu notatek Anny Langfus, Paryż 2007].


Un cri ne s'imprime pas (Krzyku się nie drukuje), przemówienie na forum WIZO (Międzynarodowej Syjonistycznej Organizacji Kobiet), marzec 1963 [tekst opublikowany przez E. Fine, [w:] Les Nouveaux cahiers, nr 115, 1993].
 

Qu'est-ce que la littérature juive?, wystąpienie w ramach debaty zorganizowanej przez L'Union des étudiants juifs (Zrzeszenie Studentów Żydowskich), 8 marca 1965, opublikowane [w:] Les Nouveaux cahiers, nr 2, 1965.
 

Anna Langfus. Entretien, (Wywiad dla La Nouvelle Critique), czerwiec 1965.


Teksty nieodnalezione
: Je n'aime pas les monuments aux morts; L'ombre du passé.

Bibliografia krytyczna

Ellen S. Fine, Anna Langfus, écrivain-témoin (Anna Langfus, pisarka-świadek), [wstęp do tekstu wystąpienia Anny Langfus na forum WIZO z marca 1963], Les Nouveaux cahiers, nr 11, 1993.
 

Ellen S. Fine, Le témoin comme romancier: Anna Langfus et le problème de la distance (Świadek jako powieściopisarz: Anna Langfus i problem dystansu), Pardès, nr 17, 1993.
 

Madeleine Cottenet-Hage, Anna Langfus et les risques de la mémoire, [w:] Les Lettres romanes, Ecrire Auschwitz, nr specjalny: La littérature des camps, la quête d'une parole juste, entre silence et bavardage, Louvain-la-Neuve 1995.


Judith Kaufmann, Pour (re)lire Anna Langfus – Survivre/résister. Et après... [Aby (na nowo) odczytać Annę Langfus - Przetrwać/ stawić opór. A potem...], Revue d'histoire de la Shoah, nr 176: La Shoah dans la littérature française, wrzesień/październik 2002.


Jean-Yves Potel, Anna Langfus vue par ses critiques (Anna Langfus oczyma krytyków. Recepcja we Francji), tekst niepublikowany, Paryż 2007.

Artykuły w prasie polskiej

Tadeusz Domański, Paryżanka z Lublina, Kamena nr 23 (261), 15 grudnia 1962.

Jerzy Hordyński, Spotkanie z Anną Langfus, Życie Literackie nr 8 (578), 24 lutego 1963.

Romuald Wiśniewski, Śladami Anny Langfus, Kamena nr 11 (344), 15 czerwca 1966.

Ewa Rybicka, Anna Regina Sternfinkiel (Anna Langfus), Scriptores nr 27 (1) 2003 - wersja pdf.

Jean-Yves Potel, Pamięci Anny Langfus, przeł. Maria Braunstein, Midrasz, nr 12/ grudzień 2007 (przedruk [za:] Jean-Yves Potel, Pour la mémoire d'Anna Langfus, L'Arche, nr 585/ styczeń 2007).

Filmy i programy telewizyjne

Le Sel et le soufre, wywiad przeprowadzony przez Pierre'a Dumayeta, w: Lectures pour tous, ORTF, 3 sierpnia 1960, Archiwa INA.


Les Bagages de sable,
wywiad przeprowadzony przez Pierre'a Dumayeta, [w:] Lectures pour tous, ORTF, 26 września 1962, Archiwa INA.


Saute, Barbara, wywiad przeprowadzony przez Georgesa Bortoli, [w:] La vitrine du libraire, ORTF, 19 czerwca 1965, Archiwa INA.


Anna Langfus,
obrazy z jej życia i z mieszkania w Sarcelles, [w:] Page des lettres, 24 listopada 1962, Archiwa INA.
[film udostępniony na stronie Ina (Państwowego Instytutu Audiowizualnego): http://www.ina.fr/archivespourtous/index.php?vue=notice&id_notice=CAF97036388]


Wywiad z Romildem Catuffą, przeprowadzony w technice dupleksu wspólnie z telewizją włoską, 22 listopada 1962. Archiwa RAI .


Anna Langfus,
film dokumentalny z serii Errata do biografii, reż. Robert Kaczmarek, czerwiec 2007.

Audycje radiowe

Ania z Lublina, A. Koss-Dybała, 24'38, 17.02.2008.
[Audycja poświęcona pamięci i twórczości Anny Szternfinkiel-Langfus, pochodzącej z Lublina pisarce, która w 1962 roku za książkę Bagaże z piasku otrzymała francuską nagrodę literacką Goncourtów. Osoby: Hanna Abramowicz, Tomasz Pietrasiewicz, Agnieszka Zachariewicz. Wykorzystano fragment ksiązki A. Langfus Skazana na życie oraz fragment nagrania z panią Henryką Heinsdorf z Archiwum Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN"].


„Magazyn kulturalny", A. Koss-Dybała, 60', 02.01.2008

[Audycja poświęcona zapomnianej pisarce pochodzącej z Lublina Annie Langfus. Osoby: Hanna Abramowicz, Witold Dąbrowski].

Bibliografia przekładów

angielski
The Whole Land Brimstone [Le sel et le soufre], tłum. Peter Wiles, Colins, Londyn1962.
The Lost Shore [Les bagages de sable], tłum. Peter Wiles, Colins, Londyn 1963.

czeski

Zavazadla s pískem [Les bagages de sable], tłum. Marie Veselá, Mladá fronta, Praga 1964.

chorwacki
Tovari peska [Les bagages de sable], tłum. Zorica Hadži-Vidojković, seria Biblioteka Bestseleri, Grafički zavod, Titograd 1964.

hebrajski
[Le sel et le soufre], tłum. Ella Amitam, wielkoformatowa broszura, darmowy dodatek specjalny do dziennika „Yedioth Aharonot”,  wydawca Dr Jt. Lewinski, Tel Awiw 1963.

hiszpański
La sal y el azufre [Le sel et le soufre], tłum. Ramón Hernández, seria Novelistas del Día, Plaza & Janés, Buenos Aires - Barcelona 1962 (wznowienia w 1963, 1964 i 1972).
La sal y el azufre, tłum. Ramón Hernández, seria Libros Reno, G. B., Barcelona 1963.
La sal y el azufre
, tłum. Ramón Hernández, G.P., Esplugas de Llobregat (Barcelona) 1971.

Equipaje de arena [Les bagages de sable], tłum. Ramón Hernández, seria Libros Reno, G.P., Barcelona 1963 (wznowienia w 1967 i 1975 r.).
Equipaje de arena, tłum. Ramón Hernández, seria Novelistas del Día, Plaza & Janés, Buenos Aires–Barcelona 1963.
Los premios Goncourt de novela
(Los civilizados/ Claude Farrére; El fuego/ Henri Barbusse, El último justo/André Schwarz-Burt, Equipaje de arena/Anna Langlus, seria Grandes premios literarios), Plaza y Janés, Barcelona 1990.

Salta, Bárbara
[Saute, Barbara], tłum. Domingo López, seria Novelistas del Día, Plaza & Janés, Barcelona 1966.
Salta, Bárbara
, tłum. Domingo López, seria Libros Reno, G.P., D.L., Esplugas de Llobregat (Barcelona) 1976.

jidisz
[Le sel et le soufre] tłum. Borwin Frenkel, Wydawnictwo I. L. Peretz, Tel Awiw 1969.

kataloński

La sal i el sofre [Le sel et le soufre], wstęp i tłum. Ferran de Pol, seria El Club dels Novellistes, Club Editor, Barcelona 1965.

niemiecki
Salz und Schwefel [Le sel et le soufre], tłum. Martha Johanna Hofmann,  Lucas Cranach Verlag, Monachium 1964.
Gepäck aus Sand [Les bagages de sable], tłum.Yvonne Meier-Haas, Piper, Monachium 1964.
Der letzte Zeuge [Ostatni świadek], słuchowisko radiowe, reż Fränze Roloff, Hessischer Rundfunk 1966 (Deutschlandfunk 20 stycznia 1968).

włoski
L'estranea [Les bagages de sable], tłum. Flavia Martino, seria I narratori di Feltrinelli, G. Feltrinelli, Mediolan 1963.
Amos, tłum. Ugo Ronfani, „Terzo Programma”, słuchowisko radiowe Radio Italiana 1966.

rumuński
Sari, Barbara [Saute, Barbara], tłum. Elvira Bogdan, Editura pentru literatura universala,  Bukareszt 1967.

niderlandzki
De gesel van Warschau: veroordeeld om verder te leven [Le sel et le soufre], Antwerpia 1973.
Zwavel, zout en vuur [Le sel et le soufre], C. De Vries, Brouwers 1961.

portugalski
Bagagem de areia [Les bagages de sable], tłum. Martha Ängela, wstęp Joäo Falcato, seria Livr. Clássica, Lisbona 1963.
Bagagem de areia, tłum. Marta Ángela, A. M. Teixeira , Lisbona 1663.

słoweński
Peščeno breme [Les bagages de sable], tłum. Alenka Moder Saje, Mladinska knjiga, Lublana 1966.

szwedzki
Bagage av sand [Les bagages de sable], tłum. Märta Margareta Petit, Schildt, Helsinki 1964.
Bagage av sand, tłum. Märta Margareta Petit, Bonnier, Sztokholm 1964.

węgierski
Homokpoggyász [Les bagages de sable], tłum. Szávai Nándor, Európa Könyvkiadó, Budapeszt 1964.

 

Na podstawie bibliografii Jean-Yves Potela
opracowała Agnieszka Zachariewicz 

Zdjęcia

Inne materiały

Słowa kluczowe