Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Andrzej Piwowarczyk (1954–2008)

Andrzej Piwowarczyk – twórca, scenarzysta, scenograf i reżyser teatru działającego przy Katolickim Uniwersytecie Lubelskim – dziś Teatr Enigmatic.
 

Żył w latach 1954–2008. W latach 80. na terenie KUL Andrzej Piwowarczyk zaczął organizować spotkania młodzieży studenckiej zainteresowanej „robieniem teatru”. W 1992 roku wyłoniła się z tego grupa pod nazwą Teatr Józefa K., która w 1998 roku zmieniła nazwę na Teatr Wizualny i działała pod nią do 2004 roku. Teatr skupiał 23 aktorów, którzy zagrali w czterech przedstawieniach wyreżyserowanych przez Andrzeja Piwowarczyka:
Jean Paul Sartre, Przy drzwiach zamkniętych (2000);
Karol Wojtyła, Wybrzeża pełne ciszy (2001);
August Strindberg, Do Damaszku (2002);
Bolesław Leśmian, Dziejba leśna (2003).

Drugim, poza wystawianiem sztuk, zadaniem Teatru Wizualnego, które Andrzej Piwowarczyk wyraźnie akcentował, było budowanie wokół teatru środowiska intelektualnego, zaangażowanego w sprawy kultury teatralnej. Często więc inicjował spotkania dyskusyjne poświęcone szeroko pojętej sztuce dramatycznej – od nurtów estetycznych po filozoficzne.

W 2002 roku Andrzej Piwowarczyk przyczynił się do uruchomienia Teatralnej Piwnicy Artystycznej. W ramach jej działania studenci lubelskich uczelni zyskali możliwość zaprezentowania swoich ulubionych skeczów i piosenek, nierzadko czysto autorskich. Do 2008 roku odbyło się sześć wieczorów Piwnicy Artystycznej, w których łącznie wzięło udział ponad 87 artystów.

Tymczasem w 2004 roku Teatr Wizualny przemianował się na Teatr Enigmatic i zachował nazwę do dzisiaj. Pod tym szyldem Andrzej Piwowarczyk przygotował kolejne spektakle:
Marzyciele (2004/2005);
Miłość i gniew (2005/2006);
Witkacy (2006/2007).

Przy wyborze repertuaru dla swojej sceny Andrzej Piwowowarczyk kierował się nie tylko jej literacką wartością, ale dbał również, by korespondowała z problemami nurtującymi młodych ludzi. Świadectwem tego może być zapowiedź spektaklu:
„Sztuka ukazuje portret tzw. pokolenia straconych młodych ludzi pozbawionych perspektyw, przeżywających kryzys wartości.
«Wiesz ja chyba odkryłam co naprawdę jest Jimmiemu. On po prostu urodził się w nie swojej epoce, dla takich ludzi nie ma już miejsca ani w polityce, ani w miłości, nigdzie. On nigdy do niczego nie dojdzie i nigdy niczego nie zrobi» – mówi Hellena. Bohaterowie Miłości i Gniewu są wciąż jeszcze mało dojrzali. Nie potrafią wejść w dorosłe życie ani wziąć odpowiedzialności za życie dziecka, które ma przyjść na świat. Intelektualista Jimmy nie może znaleźć dla siebie miejsca jest irytujący i sfrustrowany. Jego żona Alison jest już tym zmęczona. Przyjaciółka przekonuje ją, by od niego odeszła. Pragnienie, gniew, tęsknota za miłością odczuwana przez młodych ludzi nie potrafiących odnaleźć się w świecie. Czyż to nie brzmi znajomo?”.

Spektakl: Miłość i gniew, [online:] http://kultura.lublin.eu/wydarzenia,0,1601,Spektakl_Mi%C5%82o%C5%9B%C4%87_i_gniew.html?locale=pl_PL [dostęp: 13.12.2012].

W dwa lata po śmierci założyciela Teatru Enigmatic, w 2010 roku studenci KUL powołali I Przegląd Teatralny im. Andrzeja Piwowarczyka „Pleśń z oczu”. W 2011 i 2012 roku odbyły się kolejne edycje.

 

Opracowała Magdalena Jankowska