Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Andrzej Kot – kalendarium

21 listopada 1946
W Lublinie przy ul. Podlaskiej 16, nieopodal parku Bronowickiego, w rodzinie Czesławy i Antoniego Kotów urodził się drugi syn – Andrzej, przyszły artysta.


1952
Rodzina Kotów otrzymała przydział na mieszkanie przy ul. Grodzkiej pod numerem 19, lokal 2/3, na lubelskim Starym Mieście.


1 września 1953–24 czerwca 1960
W lubelskiej Szkole Podstawowej nr 19 (początkowo przy ul. Złotej 1, przeniesionej na ul. Szkolną 6) Andrzej Kot pobierał pierwsze nauki.


Około 1960
Zapisał się do koła plastycznego przy Młodzieżowym Domu Kultury „Zamek” w Lublinie.


1960–1962
Uczęszczał do ogniska teatralnego, pod kierunkiem Henryka Bisty, w Młodzieżowym Domu Kultury „Zamek” w Lublinie.


1 września 1960–1963/64
Uczył się w Liceum Plastycznym w Lublinie przy ul. Grodzkiej 32/34.


1964–1970
Nauka i praca zawodowa w Lubelskich Zakładach Graficznych im. PKWN przy ul. Unickiej.


1966–1968
Służba wojskowa w Ludowym Wojsku Polskim w Morągu i Braniewie.


1970–1971
Praca na etacie plastyka-dekoratora w Garnizonowym Klubie Oficerskim przy ul. Żwirki i Wigury w Lublinie.


1971–1973
Praca na etacie plastyka-dekoratora w Spółdzielni Usług Fotograficznych i Kulturalno-Oświatowych „Zorza”.


1974
Choroba – szpital – renta inwalidzka.


1977–1985
Pobyt w Warszawie i współpraca z Doświadczalną Oficyną Graficzną Pracowni Sztuk Plastycznych w Warszawie, gdzie poznał Leona Urbańskiego.


1978
Grafika Wróbelek Andrzeja Kota została zakwalifikowana do udziału w wystawie Międzynarodowego Biennale Grafiki Użytkowej w czeskim Brnie – pierwsza wystawa międzynarodowa.


1980
Pierwszy artykuł o Andrzeju Kocie, artyście, zamieszczony na łamach pisma „Projekt”.


4 października 1982
Andrzej Kot został przyjęty do Związku Polskich Artystów Plastyków.


1984
Nagroda na X Międzynarodowym Biennale Ekslibrisu na Zamku w Malborku.


1982 i 1985
Dwa artykuły o Andrzeju Kocie w prestiżowym piśmie amerykańskim „Upper & Lower Case”, redagowanym przez Herba Lubalina w Nowym Jorku.


1986
Prawdziwa cnotka nie boi się kotka... – bibliofilskie wydawnictwo z grafikami Andrzeja Kota, tekstem Andrzeja Matyni, zaprojektowana przez Leona Urbańskiego. Publikacja zdobyła nagrodę specjalną burmistrza Lipska na Międzynarodowej Wystawie Najpiękniejszych Książek Świata w Lipsku (Internationale Buchkunst Ausstellung).


1989
W japońskim czasopiśmie graficznym „Idea” ukazał się tekst o lubelskim artyście.


1995
Publikacja dwóch alfabetów zaprojektowanych przez Andrzeja Kota w luksusowym niemieckim albumie Das Alfabet.


29 lutego 2000
Kocie zapusty w Lubelskim Centrum Kultury – wystawa, aukcja prac i przedpremierowy pokaz filmu Alfabet Kota zrealizowanego przez Grzegorza Linkowskiego.

 

2006-2007
Współpraca z redakcją "Niecodziennika Bibliotecznego" wydawanego przez Jerzego Bojarskiego i MBP im. H. Łopacińskiego.


2007
Andrzej Kot został uznany artystą roku 2007 przez kapitułę nagrody „Angelusa”. Nagroda została wręczona w 2008 roku w Galeri 31.


21 listopada 2014
Medal od Prezydenta Miasta Lublina za zasługi artystyczne.


17 lutego 2015
Zmarł Andrzej Kot.


17 lutego 2016
Wydanie przez Jarosława Koziarę monograficznego albumu OT-KOT.

 

Zestawił Marek Słomianowski

       

 

Galerie

Wideo

Audio

Historie mówione

Słowa kluczowe