Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Andrzej Bogusław Wąsek (1943-2003)

Andrzej Bogusław Wąsek urodził się 19 listopada 1943 roku w Biłgoraju, gdzie ukończył szkołę podstawową i liceum ogólnokształcące1. Studia prawnicze na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej i Uniwersytecie Warszawskim odbył w latach 1960-1965. Od roku 1965 do końca swojego życia związany był z Wydziałem Prawa UMCS2. Aplikację sądową w Sądzie Wojewódzkim w Lublinie, zakończoną złożeniem egzaminu sędziowskiego, odbył w latach 1965-19673. Doktoryzował się pod kierunkiem prof dr hab Henryka Rajzmana w 1970 roku4. Pięć lat później uzyskał habilitację5. Tytuł profesora nadzwyczajnego nauk prawnych otrzymał w 1986 roku, tytuł profesora zwyczajnego w 1992 roku6. Przez 30 lat pracował w Zakładzie Prawa Karnego i Kryminologii, a następnie od 1995 roku w Zakładzie Prawa Karnego Porównawczego. Kierownikiem tego Zakładu (od 2002 Katedry) został w 1997 roku. W latach 1983 – 1997 był zatrudniony na KUL7. W 1997 roku został sędzią Sądu Apelacyjnego w Lublinie i funkcję tę sprawował aż do śmierci8. Wielokrotnie przebywał na zagranicznych stypendiach i stażach badawczych, wygłaszał wykłady w wielu zagranicznych ośrodkach akademickich oraz był członkiem krajowych i zagranicznych organizacji naukowych9. Jego dorobek badawczy tworzy 9 książek, 97 artykułów, w tym 32 w językach obcych, 28 glos, 65 recenzji. Ponadto napisał 2 skrypty, 2 sprawozdania i 5 ekspertyz sejmowych10. Profesor Wąsek był człowiekiem o wysokiej kulturze osobistej, humanistą o europejskich horyzontach i jednocześnie miłośnikiem rodzinnego Roztocza i Lublina, gdzie wspierał działania Towarzystwa Opieki nad Pamiątkami Kultury Żydowskiej w Lublinie11. Zmarł 24 września 2003 roku12.

Spis treści

[RozwińZwiń]

Dorobek naukowy Andrzeja Wąska

Rozprawa doktorska Andrzeja Wąska Odpowiedzialność karna za nie przeszkadzanie przestępstwu (1973) ujawniła jego talent badawczy, ogromną pracowitość oraz oryginalność ujęcia problemu z wykorzystaniem odniesień do dorobku zagranicznych nauk prawnych.  Praca ta otrzymała nagrodę Ministra Sprawiedliwości i nadal jest jednym z klasycznych studiów polskiej dogmatyki prawa karnego13. Do kanonu tej dziedziny prawa weszła również jego rozprawa habilitacyjna Współsprawstwo przestępstwa w polskim prawie karnym (1977), stanowiąca pogłębioną, wieloaspektową analizę podjętego problemu badawczego z wykorzystaniem ujęcia komparatystycznego14.
W  1982 roku A. Wąsek był jednym ze współautorów pracy Prawo karne niektórych państw Europy Zachodniej. Jego badania oraz wykłady z tej problematyki ujawniały wysokiej próby umiejętność posługiwania się metodą komparatystyczną w nauce prawa karnego. Po pobycie na stypendium w Katolickim Uniwersytecie w Leuven ogłosił pracę Wprowadzenie do belgijskiego prawa karnego (1994)15. W książce tej porównał belgijskie prawo karne z prawem polskim16. Jego zainteresowanie prawem karnym wykraczało poza krąg europejski, czego przykładem był artykuł poświęcony chińskiemu prawu karnemu17.

Oryginalną analizę zjawiska w świetle prawa karnego A. Wąsek zaproponował w interdyscyplinarnej monografii Prawnokarna problematyka samobójstwa (1982). Badał również prawnokarne aspekty dobrowolnej sterylizacji i eutanazji18.  
Profesor Wąsek był wysokiej klasy znawcą prawa karnego materialnego. Ogłosił pracę Formy popełnienia przestępstwa w kodeksie karnym z 1997 r. (1998), będącą komentarzem do przepisów kodeksu karnego z 1997 roku19. Komentarze do przepisów artykułów 1-31 i 101-116 kodeksu karnego, opublikowane w 1999 roku, powszechnie uważane są za jedno z najbardziej wszechstronnych, wyczerpujących i rzetelnych dzieł tego gatunku, są bardzo wysoko cenione i zarówno przez teoretyków, jak i praktyków tej dziedziny prawa20.  Profesor Wąsek należał również do grupy pracowników Instytutu Prawa Karnego UMCS, która przygotowywała wydanie podręcznika prawa karnego. Na potrzeby tej publikacji napisał rozdział poświęcony współdziałaniu  przestępnemu21. Ostatnią obszerniejszą jego pracą był komentarz do rozdziału XXXVI kodeksu karnego (Przestępstwa przeciwko rodzinie i opiece)22. Tuż przed śmiercią redagował dwa  tomy komentarzy do kodeksu karnego części szczegółowej, liczących w wydaniu z lat 2004-2005 roku ponad 2700 stron.  
Ważną dziedziną naukowych dociekań A. Wąska było prawo karne procesowe w Polsce. Badając europejskie standardy rzetelnego procesu karnego wkraczał na dotąd słabo eksploatowany w doktrynie polskiego procesu karnego teren problematyki granic z korzystania prawa do obrony i nadużyć procesowych23. Tej tematyce poświęcił kilka artykułów, w każdym z nich  z właściwą sobie rzetelnością naukową i perspektywą prawno porównawczą podejmował trudne i ważne dla tej gałęzi tematy24. W jego planach, przerwanych przez śmierć, był projekt poświęcony nadużyciom uprawnień procesowych przez uczestników polskiego procesu karnego25.
Komparatystyczne badania prawa karnego prowadzone przez A. Wąska, możliwe były dzięki licznym zagranicznym stypendiom i naukowym stażom. Był stypendystą Instytutu Maxa Planca we Freiburgu im Br. oraz prestiżowej Fundacji im. Aleksandra von Humboldta. Staże naukowe odbył w następujących Uniwersytetach: w Bazylei i Genewie (1975-1976), Innsbrucku i Wiedniu (1978),  Monachium (1980-1981), Kolonii (1987, 1991, 1994), Louvain-la-Neuve (1988), Kopenhadze (1990), Leuven (1992), Berlinie (1994), Oxfordzie (1994), Cambridge (1997). Wykłady wygłaszał w Bazylei (1976), Monachium (1980), Kolonii, Regensburgu, Erlagen i Bonn (1987), San Sebastian (1989), Ringberg (1990), Saarbrücken (1990), Kopenhadze (1990), Freiburgu im Br.  (1992), Halle (1994), Macau (1994), Hamburgu, Wiedniu, Moskwie (1995), Frankfurcie nad Odrą (1996, 1998, 2000), Kijowie (1996), Frankfurcie nad Menem, Lizbonie, Wilnie (1999), Bambergu (2000). Przez miesiąc pełnił stanowisko visiting profesor na Uniwersytecie w Poitiers26. Uważał on, że najbardziej owocne są wyjazdy zagraniczne nieprzekraczające dwóch tygodni. Sądził, że taki wymiar czasu mobilizuje do intensywnej pracy i nie wywołuje znużenia analizowanym problemem. Jego ulubionym, zagranicznym miejscem pracy był Instytut we Freiburgu27.  Ta międzynarodowa aktywność możliwa była dzięki temu, że świetnie znał język niemiecki, biegle posługiwał się angielskim, rosyjskim i francuskim, w mniejszym stopniu znał język włoski28 .

Profesor Wąsek jako dydaktyk

(…) lekko przygarbiona sylwetka z wielką torbą wypełnioną kilogramami notatek, książek i czasopismami, które zawsze powinny być pod ręką, (...) delikatnie acz stanowczo torowała sobie drogę wśród tłoczących się na uniwersyteckim korytarzu studentów29.
Profesor Wąsek pracował jako dydaktyk na UMCS oraz na KUL. Wykład i seminarium z prawa karnego prowadził na Wydziale Prawa UMCS. Jego seminarium w pierwszej kolejności przyciągało studentów lubiących wyzwania naukowe. W dyskusjach na trudne i złożone problemy, w czasie których uczył samodzielnego oraz odpowiedzialnego formułowania i wyrażania poglądów, studentów traktował jako partnerów. Mawiał, że swoich studentów lubi i ceni, uczy się od nich, bo są to mądrzy ludzie. W dość nietypowy sposób prowadził wykład z prawa karnego porównawczego. Pozwalał studentom, aby to oni decydowali o poruszanych w trakcie jego trwania zagadnieniach. Jego ogromna wiedza o zagranicznym prawie karnym pozwalała na swobodny dobór tematów30.
Z Wydziałem Prawa Kanonicznego i Świeckiego KUL profesor Wąsek związany był w latach 1983-1997. Początkowo prowadził wykład i ćwiczenia z prawa karnego procesowego. Od roku akademickiego 1989-90 prowadził wykład i seminarium magisterskie z prawa karnego a od roku 1991-92 wykład i ćwiczenia z procedury karnej. Od 1 października 1992 roku prowadził proseminarium i seminarium z prawa karnego i procedury karnej31.  Uczestników seminarium z prawa karnego zabierał na rozprawy, w których był ławnikiem. Po rozprawie studenci mieli możliwość rozmowy z profesorem oraz sędziami w niej orzekającymi32. Po zakończeniu współpracy z KUL w 1997 roku, jeszcze przez rok prowadził seminarium magisterskie oraz był promotorem doktoratu Małgorzaty Wąsek – Wiaderek33.
A. Wąsek był promotorem trzech doktoratów (Z. Hołda, M. Mozgawa, M. Wąsek-Wiaderek), recenzował 15 doktoratów i 16 habilitacji. Dziesięciokrotnie opiniował dorobek naukowy podczas nadawania tytułu naukowego profesora, pięciokrotnie – tytułu profesora uniwersyteckiego, pięciokrotnie – tytułu doktora honoris causa34.

Sędzia Andrzej Wąsek

Poza teorią prawa karnego Profesor Wąsek zajmował się praktyką sądową i prawodawstwem. Najpierw orzekał jako ławnik w Sądzie Rejonowym w Lublinie35. Sędzią Sądu Apelacyjnego w Lublinie został  w 1997 roku. Profesor był człowiekiem o bardzo rygorystycznym poczuciu sprawiedliwości, jednocześnie jednak wyjątkowo wrażliwym na krzywdę ludzką i stanowczo reagującym na niegodziwość. Tak o swoim mistrzu pisała Małgorzata Wąsek – Wiaderek36. Zawód sędziego wykonywał z najwyższą starannością i na wysokim poziomie. Sprawy, które sądził, przeżywał bardzo osobiście i głęboko37. W opinii S. Zabłockiego okazał się praktykiem „z krwi i kości”38. W lutym, marcu i kwietniu 2000 roku przebywał na trzymiesięcznej delegacji w Sądzie Najwyższym39. Orzecznictwo A. Wąska w Sądzie Rejonowym oraz w Sądzie Najwyższym wywierało wpływ na działania legislacyjne oraz praktykę sądową40.
Będąc teoretykiem i sędzią prawa karnego, profesor i sędzia Wąsek zajmował się również legislacją. Był członkiem Komisji ds. Reformy Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości w latach 1987-1996. W roku 2001 objął funkcję przewodniczącego Prezydenckiej Komisji ds. Nowelizacji Kodyfikacji Karnych. Funkcję tę pełnił do swojej śmierci41.

Działalność w Towarzystwie Opieki nad Pamiątkami Kultury Żydowskiej w Lublinie

Marek Kulik napisał:  Niezwykle cenił sobie ogólnoludzkie, humanistyczne wartości, ducha tolerancji, szacunek dla drugiego człowieka. (…) Był niezwykle wyczulony na przejawy nietolerancji, ksenofobii, a także brak dobrego wychowania. Spotykają się z nimi, reagował stanowczo, niekiedy gwałtowanie. Było to szczególnie znamienne u takiego człowieka jak On – łagodnego, zrównoważonego, serdecznego. Jeżeli można nazwać Profesora Andrzeja Wąska wielkim uczonym, to na pewno można Go też określi jako prawego człowieka42.
Profesor Wąsek był miłośnikiem twórczość Isaaka Beszewisa  Singera. W Lublinie wspierał działania Towarzystwa Opieki nad Pamiątkami Kultury Żydowskiej w Lublinie43. Dnia 16 listopada 1999 roku był gospodarzem spotkania poświęconego  Symsze Wajsowi, organizowanego przez Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN” w Lublinie. Przedstawiając postać Symchy Wajsa, wśród wielu jego inicjatyw, wymienił utworzone Towarzystwo. Wartość tej inicjatywy, a przez to wielkość jego założyciela, upatrywał w tym, że łączyła ona różne środowiska wokół działań na rzecz upamiętnienia lubelskiej społeczności żydowskiej. A. Wąsek był zdania, że wspólna działalność Polaków żydowskiego pochodzenia i Polaków nie mających takich korzeni, może przyczynić się do zniesienia uprzedzeń między narodami. Mówił, że harmonijna współpraca Towarzystwa z innymi tego typu organizacjami w Lublinie ma to posłannictwo, aby pielęgnować, serdecznie pielęgnować naszą przeszłość, aby tym samym przeciwstawiać się w sposób naturalny i tym posądzeniom, i rozbijać wszelkie uprzedzenia jakie są w tej  mierze44.

Andrzej Wąsek prywatnie

Cytowany już M. Kulik stwierdził: Profesor Andrzej Wąsek również prywatnie był człowiekiem niezwykłym. (…) Urzekał kulturą osobistą. Był przy tym niezwykle skromny i zrównoważony. Obcujący z Nim nie mieli wrażenia, że rozmawiają z jednym z najwybitniejszych współczesnych karnistów. Gdy przed laty napisał list do Izaaka Baschevisa Singera, podpisał go po prostu imieniem i nazwiskiem, nie wspominając ani słowem, kim jest. Robił wrażenie nieco nieśmiałego, choć potrafił być zdecydowany i stanowczy. Wobec ludzkich problemów był zawsze życzliwy i rozumiejący. (…) W naukowych polemikach był stanowczy, ale wyważony i delikatny45.
Andrzej Wąsek interesował się społeczną i polityczną historią Polski, filozofią i etyką. Posiadał imponującą wiedzę na temat kultury i historii innych państw. Nie tylko znał język niemiecki lepiej niż dziennikarze z tego kraju46, ale również był miłośnikiem i znawcą twórczości Johanna Wolfganga von Goethego oraz Stefana Zweiga. Ze względu na przyjaźnie jakie zawiązywał podczas pobytu w Niemczech, bliski był mu temat relacji polsko-niemieckich. Równocześnie na pierwszym miejscu stawiał swoją małą ojczyznę: Roztocze, swoje rodzinne miasto Biłgoraj, Frampol, z którego wywodziła się jego rodzina, i Lublin z którym związał swe dorosłe życie47. O tym, w jaki sposób łączył to co lokalne z tym co europejskie, świadczy fakt, że z roztoczańskiego Guciowa zabierał prezenty dla uczonych niemieckich: oryginalne rzeźby miejscowych artystów ludowych48.
Lech Paprzycki tak wspominał A. Wąska: Będąc „obywatelem świata”, przywiązany był nie tylko do swojej Wielkiej Ojczyzny – Polski, ale również demonstrował specjalne emocjonalne więzi ze swoją Małą Ojczyzną – Roztoczem, południową częścią regionu lubelskiego, szczególnie z małą wioską pod humorystyczną nazwą Guciów, barwnie ulokowaną na brzegu pięknej rzeki i łąk znanych pod nie akademicką czy poważną nazwą Wieprz. To tu Andrzej i jego żona Tamara budowali swój letni dom z gabinetem mającym widok na rzekę i łąki porośnięte bujną roślinnością. Tylko letni domek, podczas gdy jego wymarzony dom planowany na Złotą Jesień ich życia nigdy nie będzie ukończony. To tu widziałem go po raz ostatni, nie mając nadziei, że ponownie go zobaczę49.


 

Przypisy

1 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Dębiński A., Staszewski W. Sz., Wójcik M. (red.), Lublin 2008, s. 489.
2 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii i praktyki prawa karnego. Księga poświęcona pamięci Profesora Andrzeja Wąska, Leszczyński L., Skrętowicz E., Hołda Z. (red.), Lublin 2000, s. 13.
3 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 489.
4 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii..., s. 13.
5 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii..., s. 16.
6 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii..., s. 18.
7 M. Wąsek-Wiaderek, Katedra Procedury Karnej, [w:] Księga Jubileuszowa z okazji 90-lecia Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL, Dębiński A., Ganczar M., Jóźwiak S., Kawałko A., Kruszewska-Gagoś M., Witczak H., (red.), Lublin 2008, s. 244.
8 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii..., s. 19.
9 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 490-491.
10 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 492; M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii..., s. 19.
11 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 496.
12 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 490.
13 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii..., s. 13,16.
14 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii..., s. 16.
15 M. Wąsek-Wiaderek, Katedra Procedury Karnej, [w:] Księga Jubileuszowa z okazji 90-lecia…, s. 246.
16 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii..., s. 18.
17 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 495.
18 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 493.
19 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii..., s. 18.
20 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 493.
21 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii..., s. 19.  
22 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii..., s. 19.
23 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 494.
24 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 494.
25 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 495.
26 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 491.
27 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii..., s. 17.
28 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 495; M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii..., s. 19.
29 M. Budyn-Kulik, M. Kulik M. Mozgawa, Profesor Andrzej Wąsek (1943-2003) Wspomnienie pośmiertne, s. 65.
30 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii...,s. 20.  
31 M. Wąsek-Wiaderek, Katedra Procedury Karnej, [w:] Księga Jubileuszowa z okazji 90-lecia…, s. 244-245.
32 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 491.
33 M. Wąsek-Wiaderek, Katedra Procedury Karnej, [w:] Księga Jubileuszowa z okazji 90-lecia..., s. 245.
34 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii..., s. 20
35 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 491.
36 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 492.
37 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii…, s. 19.
38 S. Zabłocki, Sędziego Andrzeja Wąska kontakty z Sądem Najwyższym, [w:] W kręgu teorii…, s. 39.
39 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 492.
40 S. Zabłocki, Sędziego Andrzeja Wąska kontakty z Sądem Najwyższym, [w:] W kręgu teorii…, s. 40, 47, 52.
41 M. Budyn-Kulik, M. Kulik M. Mozgawa, Profesor Andrzej Wąsek (1943-2003) Wspomnienie pośmiertne, s. 64.
42 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii…, s. 21.
43 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 495-496.
44 Spotkanie wspomnieniowe Symchy Wajsa
45 M. Kulik, O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii…, s. 20.
46 L. Paprzycki, Prof. dr hab. Andrzej Wąsek (1943–2003) w drugą rocznicę śmierci, http://www.palestra.pl/index.php?go=artykul&id=1791
47 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 495.
48 M. Wąsek-Wiaderek, Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, s. 495-496.
49 L. Paprzycki, Life and work of Andrzej Wąsek, http://www.internationalpenalandpenitentiaryfoundation.org/Site/documents/popowo/04.%20Popowo%20-%20Lech%20Paprzycki%20(English%20version).pdf


 

Literatura

Budyn-Kulik M., Kulik M.,  Mozgawa M., Profesor Andrzej Wąsek (1943-2003). Wspomnienie pośmiertne, "Przegląd Prawa Karnego" 2004, nr 23.
Kulik M., O Profesorze Andrzeju Wąsku, [w:] W kręgu teorii i praktyki prawa karnego. Księga poświęcona pamięci Profesora Andrzeja Wąska, Leszczyński L., Skrętowicz E., Hołda Z. (red.), Lublin 2000.
Paprzycki L., Life and work of Andrzej Wąsek, http://www.internationalpenalandpenitentiaryfoundation.org/Site/documents/popowo/04.%20Popowo%20-%20Lech%20Paprzycki%20(English%20version).pdf
Paprzycki L., Prof. dr hab. Andrzej Wąsek (1943–2003) w drugą rocznicę śmierci, http://www.palestra.pl/index.php?go=artykul&id=1791
Wąsek-Wiaderek M., Andrzej Wąsek (1943-2003), [w:] Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Dębiński A., Staszewski W. Sz., Wójcik M. (red.), Lublin 2008.
Wąsek-Wiaderek M., Katedra Procedury Karnej, [w:] Księga Jubileuszowa z okazji 90-lecia Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL, Dębiński A., Ganczar M., Jóźwiak S., Kawałko A., Kruszewska-Gagoś M., Witczak H., (red.), Lublin 2008.
Zabłocki S., Sędziego Andrzeja Wąska kontakty z Sądem Najwyższym, [w:] W kręgu teorii i praktyki prawa karnego. Księga poświęcona pamięci Profesora Andrzeja Wąska, Leszczyński L., Skrętowicz E., Hołda Z. (red.), Lublin 2000.

Powiązane artykuły

Zdjęcia

Historie mówione

Słowa kluczowe