Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Literaci (1944-1989)

Literaci (1944-1989)

Zaczyn życia literackiego po wojnie stanowili poeci. W wyzwolonym w 1944 roku Lublinie przez pewien czas przebywali literaci z całej Polski, m.in. M. Jastrun czy J. Parandowski. Pierwsza połowa lat 50. to dla Związku Literatów okres pewnego zastoju twórczego, rekompensowanego wzmożonym za to udziałem w masowych akcjach kulturalnych. Ożywienie twórczości literackiej ponownie nastąpiło po 1956 roku, zaś największą liczbę pisarzy w lubelskim środowisku literackim odnotowano w latach 70. 

Czytaj więcej

Życie literackie w Lublinie (1944–1989)

Życie literackie w Lublinie (1944–1989)

Działalność literacką po 1944 roku możemy podzielić na kilka okresów: począwszy od odrodzenia twórczości poetyckiej w wyzwolonym Lublinie, przez okres socrealizmu, następnie ożywienie twórczości literackiej po 1956 roku aż po niezależną działalność wydawniczą w latach 70. i 80. Do rozwoju i popularyzacji literatury przyczyniło się powstanie kilku instytucji, między innymi muzeum Józefa Czechowicza i Wydawnictwa Lubelskiego.

Czytaj więcej

Tajne nauczanie na Lubelszczyźnie w trakcie II wojny światowej

Tajne nauczanie na Lubelszczyźnie w trakcie II wojny światowej

Zajęcia na poziomie przedwojennej szkoły powszechnej odbywały się zarówno w prywatnych mieszkaniach, jak i samych szkołach. Wyniki tajnego nauczania na Lubelszczyźnie dokumentują oświadczenia uzyskane przez jego uczestników pod koniec wojny i uznane przez władze świadectwa, których zalegalizowano po zakończeniu wojny ponad 400. Po wojnie 424 uczniów mogło kontynuować edukację w liceum bądź gimnazjum w samym Lublinie. Dla reszty Lubelszczyzny liczba ta wynosiła 1619 osób.

Czytaj więcej