Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Wykład Jerzego Brukwickiego "Grafika Solidarności z lat 1980–1989"

Wernisaż wystawy Znaki wolności
Wernisaż wystawy Znaki wolności (Autor: Czapka, Monika)

W dniu 11 grudnia 2014 w Domu Słów (Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN”) odbył się wykład Jerzego Brukwickiego  GRAFIKA „SOLIDARNOŚCI” Z LAT 1980–1989

Wykład: 11 grudnia 2014, godz. 13.00
Dom Słów, Lublin, ul. Żmigród 1/Królewska 17
Wstęp wolny

Grafika „Solidarności” z lat 1980–1989Bezpośredni odnośnik do tego akapitu

Trzydzieści cztery lata temu powstał Niezależny Samorządny Związek Zawodowy  „Solidarność”. Jego narodziny zmieniły bieg dziejów Polski i Europy. Zmianom politycznym i społecznym towarzyszyły przeobrażenia życia artystycznego.

Wykład Jerzego Brukwickiego GRAFIKA SOLIDARNOŚCI Z LAT 1980–1989 dotyczy twórczości artystycznej, która narodziła się wraz z powstaniem NSZZ Solidarność. Wtedy właśnie w okresie sierpniowego, legendarnego strajku w Stoczni Gdańskiej powstał graficzny znak „Solidarności”. Znak ten stał się jednym z najpopularniejszych symboli graficznych w dziejach polityki i sztuki.

W plakatach „Solidarności” z lat 1980–1989 Jerzy Brukwicki dostrzega zajmujący obszar sztuki mówiącej o człowieku, jego życiu, dążeniu do prawdy i dobra, wolności i niezależności. Traktuje je jako fascynujące dokumenty niezwykłego okresu w polskich dziejach, mówiące o zmaganiach narodu ze znienawidzoną władzą, o sprawiedliwości, szacunku dla innych. W ten sposób wyrażały one sprzeciw wobec represji, przemocy i nietolerancji. W opinii Jerzego Brukwickiego plakaty skutecznie upowszechniały idee i cele „Solidarności”, informował o sensie istnienia i działaniach niezależnego Związku. Inspirowały je odręczne, pośpiesznie malowane napisy i hasła na murach strajkujących stoczni, kopalń i fabryk, na ścianach mieszkalnych bloków czy wiejskich płotach.

Jerzy Brukwicki (ur. 1945 r.)Bezpośredni odnośnik do tego akapitu

Krytyk i kurator sztuki, dziennikarz. Wieloletni szef warszawskiej Galerii Krytyków Pokaz. Zajmuje się plakatem, grafiką. W latach 80. ubiegłego wieku współtworzył ruch kultury niezależnej (m.in. autor wielu wystaw niezależnych, redaktor podziemnego tygodnika „PWA. Przegląd Wiadomości Agencyjnych”, wydawca i redaktor niezależnego pisma o kulturze „Wybór”, współpracował z wydawnictwami: NOWA, Przedświt, Pokolenie). Był współpracownikiem miesięczników: „LOT. Kaleidoscope”, „Spotkania z Warszawą”, „Polish Culture”, „Rondo Europa”, dwutygodników: „Sycyna”, „Warszawski Informator Kulturalny”, czasopism artystycznych: „Exit”, „Kunstmarkt”, „Pokaz”, portalu internetowego culture.pl i artinfo.pl. Współredaguje portalmini.eu. Członek honorowy Związku Polskich Artystów Plastyków. Laureat Nagrody POLCUL (1987). Mieszka w Warszawie.

Powiązane wydarzenia

Zdjęcia

Kategorie

Słowa kluczowe