Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Walden / Ludomir Franczak

Walden / Ludomir Franczak

29 września odbyła się premierowa prezentacja projektu/wystawy Ludomira Franczaka - "Walden".

Wernisaż: 29 września 2017, godz. 19.00
Dom Słów, Lublin, ul. Żmigród 1/Królewska 17
Wystawa dostępna od poniedziałku do piątku w godz. 10.00–17.00
Wstęp wolny

Czytaj więcej

"Księżyc i magnolie" ("Mesiac a Magnólie") - spektakl gościnny Klaudyny Rozhin i Divadlo Kontra

 
Termin: 24 listopada 2018, godz. 19:00
Miejsce: Sala Czarna,Ośrodek "Brama Grodzka – Teatr NN", ul. Grodzka 21, Lublin
 
Koszt biletu: 15 zł (do kupienia w sekretariacie Ośrodka, w godz. 9:00 - 15:00)
Spektakl będzie grany w języku słowackim.

Trzej giganci złotej ery Hollywood: producent David O. Selznick, reżyser Victor Fleming i scenarzysta Ben Hecht. Pięć dni. Pięć nocy. Hurtowe ilości orzeszków... 

 

Czytaj więcej

Opowiadanie Historii

Pierwszą historię, którą chcieliśmy opowiedzieć była historia Szlemiela, który z Chełma - legendarnego miasta głupców, wyruszył do Warszawy. Opowieść tą zaczerpniętą z folkloru żydowskiego spisał Isaac Bashevis Singer.Kilka lat po premierze w roku 1995 roku „Moby Dicka” odkryłem zupełnie mi nie znaną tradycję opowiadania historii. Zacząłem zastanawiać się nad tym czy we współczesnym świecie można jeszcze doprowadzić do żywego i emocjonalnego spotkania ludzi wychowanych na nowoczesnych mediach z kimś kto opowiada historie. Z kimś kto przyjdzie do nich i powie: Słuchajcie – chcę wam opowiedzieć historię! Dodatkowym ważnym argumentem żeby zainteresować się opowiadaniem historii był wspaniały i niewykorzystany wcześniej talent Witka Dąbrowskiego do opowiadania.

 

Czytaj więcej