16.03.2012

16.03.2012 - 18.03.2012

70. ROCZNICA LIKWIDACJI LUBELSKIEGO GETTA

 

Wydarzenia związane z obchodami 70. rocznicy początku likwidacji lubelskiego getta.

W nocy z 16 na 17 marca 1942 roku rozpoczęła się likwidacja getta na lubelskim Podzamczu. Wówczas odszedł pierwszy, liczący 1,4 tys. osób transport do obozu zagłady w Bełżcu. Do połowy kwietnia 1942 roku wysłano tam ponad 26 tys. Żydów. Datę 16 marca uznaje się za początek Akcji Reinhardt – zagłady Żydów w Generalnym Gubernatorstwie.

Program uroczystości

16 marca (piątek) 2012 roku

10:00 – 18.30 – Plac Zamkowy
Całodzienne odczytywanie nazwisk z Księgi Wykazu Żydów, przebywających na terenie Majdanu Tatarskiego w 1942 r. Nazwiska były odczytywane przez uczniów lubelskich szkół oraz mieszkańców Lublina.
W działanie włączyła się także grupa przybyłych do Lublina w celu upamiętnienia 70. rocznicy Zagłady członków Ziomkostwa Lubelskiego w Izraelu. Odczytywali oni nazwiska ofiar ze swoich rodzin.

12:00 – UMCS, Instytut Muzyczny
Otwarte spotkanie z kompozytorem Krzysztofem Pendereckim.

17:00 – Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN”, Sala Czarna (spotkanie zamknięte)
Odtworzenie nagrań utworów „Brygada śmierci” oraz "Kadisz. Łódzkim Abramkom, którzy chcieli żyć. Polakom, którzy ratowali Żydów" Krzysztofa Pendereckiego w obecności Kompozytora.

Na spotkanie zostało zaproszonych 70 osób. Po wysłuchaniu utworów Krzysztofa Pendereckiego goście wzięli udział w Misterium Światła i Ciemności, które odbyło się na Placu Zamkowym.

18.15 – 18:30 – Plac Zamkowy
Misterium Światła i Ciemności.

W przestrzeni, gdzie było kiedyś miasto żydowskie, zgasło światło. Po stronie Bramy, gdzie znajduje się Stare Miasto – światło wciąż się paliło i trwało zwyczajne, codzienne życie. Brama Grodzka stała się na krótki czas Bramą pomiędzy Światłem i Ciemnością.
W tej ciemności paliła się tylko jedna lampa. Była to ostatnia, ocalona lampa z miasta żydowskiego – „Lampa Pamięci”.

17 marca (sobota) 2012 roku

18.00 – Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN”
Misterium Pamięci Ocalone losy.

W specjalnie przygotowanej na to działanie przestrzeni Ośrodka zostało wyznaczonych kilkadziesiąt  miejsc, w których ocaleni z Zagłady lubelscy Żydzi oraz ich potomkowie opowiadali młodym mieszkańcom Lublina – uczniom liceów, swoje historie. Każda z tych historii byla rejestrowana, aby po spisaniu i opracowaniu stała się częścią dokumentalnej książki „Misterium Pamięci Ocalone losy”. W trakcie dziania się Misterium przestrzeń całego Ośrodka była otwarta dla tych wszystkich, którzy chcieli tu wtedy przyjść. Misterium Ocalone Losy miało charakter parateatralnego działania z pogranicza teatru dokumentu. Był to też symboliczny akt przekazania Pamięci o dramatycznych wydarzeniach z Zagłady młodemu pokoleniu.