Edward Hartwig (1909–2003)

Najwybitniejszy polski artysta fotografik. Urodził się w Moskwie w 1909 roku. Zmarł w Warszawie w 2003 roku.
Stworzył niepowtarzalny styl w fotografii, w którym aktorem jest światło, wydobywające kształty natury. Fotografował pejzaże, teatr, architekturę i sport.


czytaj >>> wypowiedzi Edwarda Hartwiga o fotografii i fotografowaniu


Eksperymentował z technikami fotograficznymi i barwą, poszukując nowych środków wyrazu i sposobów kształtowania obrazu fotograficznego.


czytaj >>> o twórczości Edwarda Hartwiga


W jednym z tekstów krytycznych o twórczości Hartwiga możemy przeczytać:

„Swoje fotografie nazywał na własny użytek obrazami fotograficznymi, gdyż realia oglądane przez wizjer kamery i zatrzymywane migawką w kadrze traktował zawsze jak tworzywo. Wykorzystując znajomość technik graficznych, eksperymentował z czernią i bielą. Naświetlone klatki poddawał najrozmaitszym zabiegom w ciemni: prześwietlał fragmenty, multiplikował postaci, stosował własnego pomysłu filtry, by np. podkreślić efekt solaryzacji”.
(J. Wójcik, Kadr jak obraz).


Fotografować zaczął w Lublinie, pomagając początkowo w zakładzie fotograficznym ojca. Potem sam fotografował i wraz z żoną Heleną prowadził własny zakład fotograficzny. Wielokrotnie, z nostalgią wracał do rodzinnego miasta. Wynikiem tych powrotów jest kilka albumów z fotografiami Lublina.


czytaj >>> wspomnienia Edwarda Hartwiga o Lublinie