Twórczość Anny Langfus - Henryka Heinsdorf - fragment relacji świadka historii [TEKST]
Anna Langfus, z domu Szternfinkiel, pisała opowiadania, które były drukowane w tygodnikach polskich. Mając siedemnaście lat, wyjechała do Belgii na politechnikę, gdzie poznała młodego studenta, Jakowa Rajsa, również z Lublina. Pobrali się i na wakacje w 1939 roku przyjechali do Lublina. We wrześniu wybuchła wojna. Jakow, mąż Ani, jak i cała jej rodzina, zginął w obozie. W wywiadzie z [19]62 roku, po otrzymaniu Nagrody Goncourtów, powiedziała: „Najpiękniejszym okresem mojego życia było dzieciństwo. Po wojnie nigdy nie zaznałam spokoju”. Ania uratowała się cudem. Po powrocie do Lublina spotkała mojego wujka Arnolda Arona Langfusa, za którego wyszła za mąż. Pobrali się w Paryżu i tam zostali. W 1948 roku przyszła na świat ich córka, Maria. W 1952 roku [Anna Langfus] napisała pierwszą swoją sztukę...
CZYTAJ DALEJ