Przywiązanie do języka polskiego - Jochewed Flumenker - fragment relacji świadka historii [TEKST]
Poznałam też inne języki, ale żadnego języka nie znam tak, jak [znam] polski. To był mój pierwszy język, był w szkole i matura w tym języku. I jeszcze teraz, jak mam napisać list, mimo to, że znam hebrajski, znam trochę angielski, francuski, ale w żadnym języku nie jestem w stanie tak się wyrazić jak w polskim. I sądzę, że jeszcze teraz, po tylu latach [od] opuszczenia Lublina – to znaczy w [19]39 roku, potem wróciłam, a właściwie opuściłam w [19]46 po wojnie – nie znajdzie się chyba żaden błąd w piśmie. Z koleżankami jak spotykałyśmy się, to mówiłyśmy tylko po polsku. Ale w domu mówiłam i po żydowsku, i po polsku. Z siostrzyczką na przykład, jak już potem urosła, miała 10 lat, kiedy ja już byłam w starszych klasach, to mówiłyśmy po polsku, ale z...
CZYTAJ DALEJ