Praczka Antosia - Ewa Eisenkeit - fragment relacji świadka historii [TEKST]
[Przed wojną] mieliśmy do prania praczkę. Kiedy ja byłam mała, to ona wtedy prała. I u mojej babci prała. Od mojej babci ona wzięła do siebie, wyprała, wyprasowała i przyniosła. Żałowała moją babcię, bardzo. „Nie ma takich ludzi – ona mówi – na świecie, już nie będzie”. [Kiedy] ja byłam na wsi, już nie miałam rodziny, [pewnej niedzieli moi gospodarze] poszli do kościoła. Wszyscy potrzebowali przejść do kościoła [obok tego] domu, tą ulicą, gdzie moi znajomi mieszkali. A ja siedziałam na dworze, z dzieckiem ich, oni mieli małe dziecko. Ja siedziałam, była ławka, i ja widzę z daleka, jakaś kobieta wysoka idzie i tak patrzy na mnie, na wszystko to patrzy się, przychodzi do mnie. Ona mnie poznała, pani Antosia. Ona była panną. W czasie wojny była już staruszką i nie...
CZYTAJ DALEJ