Stosunek Polaków do Żydów podczas okupacji - Sarah Tuller - fragment relacji świadka historii [TEKST]
Szłam do pracy codziennie [z Majdanu Tatarskiego do Lublina]. Po drodze do Lublina, Polacy stali, „Po co ci ta sukienka?” To było lato. Tak wszystko, co posiadałam, było z przed wojny. Wszystko, co nosiłam, nie było takie dobre, już miało łatę, ale wszystko było ładne. „Po co ci ta sukienka, przecież cię jutro zabiją. Czego oni to mają dostać? Żydóro, daj mnie tą sukienkę”. Jak do kogoś mówiłam, śmiałam się, [to mówili]: „Spójrz na tą żydórę, ona się śmieje. Ona nie wie, że jutro będzie w piecu”. Takie były te słowa. Jeżeli ktoś myślał dobrze, to nie powiedział. Albo nic nie mówili, albo jeering. Po prostu jeering, to więcej, że się nabijali. To było szyderstwo. Jak pracowaliśmy, w te dni, cośmy pracowali, budować Majdanek, concentration camp, tośmy nie mówili z sobą....
CZYTAJ DALEJ