Miłość i szacunek do ziemi - Janina Woch - fragment relacji świadka historii [TEKST]
[…] „I ziemia żywiła i ziemia przytuliła po śmierci” – tak się mówiło. I ja, jakie ja mam zamiłowanie, żeby pan wiedział, do tej ziemi, do tej. Jak ja kocham to ziemie, jak ja szanuje te bryłki te w polu, to wszystko było tak zrobione. Ten każdy kłosecek był zebrany. Jak ja nie mogę patrzeć teraz jak ten kombajn zniszczy tyle pola, wyjedzie tyle kłosów tych, tego chleba tyle leży na ziemi i depcze się po nim. Boże, nasi rodzice jakby wstali z ziemi, z grobu, to by drugi raz umarli, bo by nie mogli przeżyć tego. […] I ta ziemia to jest skarb, najdroższy skarb, mówię, a tak się ją nie szanuje....
CZYTAJ DALEJ