Dlaczego pomagaliśmy? - Czesława Chojnacka - fragment relacji świadka historii [TEKST]
Bo byli ludźmi. Szkoda nam było. Przecież oni byli głodni… też chcieli jeść, a najgorszy w życiu jest głód. Sam człowiek biedował, nie miał, ale trzeba było im dać, chociaż raz dziennie jak zjedli to też dobrze było. Tam u nas nikt nie ratował. Tylko, że oni byli u nas tak po sąsiedzku, byli do nas przywiązani, my do nich. Przyzwyczajeni byliśmy do siebie, oni do nas przychodzili, my do nich, tak jakby to była jakaś rodzina. I dlatego człowiek takie miał przywiązanie do nich i takie miał po prostu zobowiązanie, że to są ludzie i trzeba im pomóc....
CZYTAJ DALEJ