Język polski, język żydowski - Zipora Nahir - fragment relacji świadka historii [TEKST]
W naszym domu mówiono po żydowsku, absolutnie. Ja do pójścia do szkoły powszechnej, ogólnej, publicznej, ja nie znałam ani słowa polskiego. Ja się w szkole nauczyłam polskiego i z siostrą rozmawiałam po polsku. I z młodzieżą, jak się zdarzyło. Ale w domu, z babcią, z dziadkiem, z rodzicami, z wujkami, wszystko było po żydowsku. Ale czytać i pisać to ja umiałam. Ale nie bardzo dobrze, ponieważ ja jak przeszłam do szkoły polskiej, zaczęłam czytać tylko książki po polsku. Tak że żydowski u nas, no ojciec czytał, może mama. Ale mój ojciec również czytał po hebrajsku. Rodzice nie czytali po polsku. Nawet gazeta co była, była codzienna gazeta, ja myślę, była żydowska. To nie, że nie znali, ale po prostu nasze otoczenie było żydowskie i wszystkie wiadomości były żydowskie. Poza tym mieliśmy radio,...
CZYTAJ DALEJ