Trudna pamięć - Adam Adams - fragment relacji świadka historii [TEKST]
Teraz do Lublina ja nie chciałem jechać. Absolutnie nie chciałem jechać do Polski w ogóle. Przez cały czas. Tylko moja żona wyjechała z synem. Ja nie chciałem. Ja teraz też nie chcę pojechać. Ja nie wiem dlaczego… Czy ja się boję zobaczyć moją przeszłość? Ja nie wiem… Ale ja nie chcę… nie chcę… Tutaj, jak ja o tym nie mówię, tylko widzę i czytam, to ja nie jestem wzruszony, ja nie płaczę… Jak ja rozmawiam, jak ja czasami opowiadam moim wnukom coś, ja także nie płaczę nigdy. Ja, jak widzę wszystko i czytam wszystkie książki, nie płaczę… Ale mówić ja nie umiem… Ja panu powiem całą prawdę. Ja nie lubię o tym mówić. Mówić o tym nie lubię i ja uważam, że teraz jest tyle książek… Ja na początku myślałem, żeby napisać książkę, ale jest tyle książek na ten temat… Jedno uratowanie jest podobne do drugiego...
CZYTAJ DALEJ