Nieświadomość końca - Adam Adams - fragment relacji świadka historii [TEKST]
Myśmy żyli wszyscy jakoś w tym getcie… Ja nie rozumiem tego… Myśmy nie wiedzieli o tym, że ludzie są zabijani. Myśmy zawsze się łudzili, że my nie jesteśmy zabijani. Myśmy myśleli, że my nie jesteśmy zabijani. My tylko jesteśmy prześladowani, ale nie zabijani. Zabijanie przyszło dla mnie, do mego umysłu, zupełnie późno. Zupełnie późno. Nie wiem kiedy. Może na Lipowej ulicy pierwszy raz. Na Lipowej ulicy ja stałem pod ścianą, miałem być rozstrzelany. Może wtedy pierwszy raz. I może w Majdanku Tatarskim, jak były akcje. Bo tam myśmy mieli te akcje. Oni wchodzili do getta, ja nie pamiętam, czy w nocy, czy w dniach. W dniach, zdaje mi się, przychodzili. Przez cały czas myśmy się łudzili, ja się łudziłem… Ja nie miałem tego strachu zabijania. Ja nie wiem, nie pamiętam, że w getcie przy ulicy...
CZYTAJ DALEJ