Wpływ Holokaustu na późniejsze życie - Ruth Tatarko - fragment relacji świadka historii [TEKST]
Może pięćdziesiąt lat ludzie, [z którymi] pracowałam, nie mieli zielonego pojęcia, że ja [przeżyłam] Holokaust. Ten numer ja zalepiałam, miałam specjalne bransoletki. Nie chciałam [mówić], ja chciałam być jak urodzona tu. Moje dzieci nic nie wiedziały. Mąż, jak chciał trochę opowiadać, to mu nie pozwalałam, nie w mojej obecności. Nie byłam gotowa otworzyć [się]. Jak mój synek chodził do [przedszkola], tam była jedna Ewa, też miała dziecko [w tym przedszkolu], i ona też [przeżyła wojnę], jako aryjka. Ona napisała książkę i mi ją dała jako prezent. Jak przeczytałam, to powiedziałam: – To jest nic niewarte. Wcale ten Holokaust tak nie wyglądał. Co ona tam takie bzdury napisała. Ja w tym czasie, jak się skończyła wojna, żeby nie zapomnieć wszystkiego, pisałam sobie i miałam taki woreczek, tylko mąż wiedział, że mam coś, [czego] nikt...
CZYTAJ DALEJ