The “Grodzka Gate – NN Theatre” Centre is a local government cultural institution based in Lublin. It works towards the preservation of cultural heritage and education. Its function is tied to the symbolic and historical meaning of the Centre’s location in the Grodzka Gate, which used to divide Lublin into its respective Christian and Jewish quarters, as well as to Lublin as a meeting place of cultures, traditions and religions.

Part of the Centre are the House of Words and the Lublin Underground Trail.

The “Grodzka Gate – NN Theatre” Centre is a local government cultural institution based in Lublin. It works towards the preservation of cultural heritage and education. Its function is tied to the symbolic and historical meaning of the Centre’s location in the Grodzka Gate, which used to divide Lublin into its respective Christian and Jewish quarters, as well as to Lublin as a meeting place of cultures, traditions and religions.

Part of the Centre are the House of Words and the Lublin Underground Trail.

×This Event page requires review, some of the information may be incorrect or missing.
×Some parts of this page may be not fully translated. You can use Google Translate to translate missing fragments:

Sprawa między Zamoyskim a Żydami kraśnickimi

Żyd lubelski Marek Mordusz oblatuje [wpisuje do ksiąg urzędowych - red.] w imieniu Żydów kraśnickich przy­wilej Tomasza Zamoyskiego, wojewody podolskiego, nadany im w Zamościu 6 X 1614 r., potwierdzający przywilej księcia słuckiego Aleksandra Oleszkowicza, dzie­dzica Kraśnika, nadany w Turobinie 17 IX 1584 r. Przywilej nadawał Żydom kra­śnickim wolność handlu w całym mieście i dobrach kraśnickich, zarówno podczas jarmarków i targów, jak i codziennie w kramach. W sprawach spornych z mia­stem miał im służyć sąd starosty lub podstarościego kraśnickiego, od którego mogli apelować do sądu dziedzica. Żydzi uzyskiwali potwierdzenie wcześniejszych praw przyznających im prawo do swobodnego wyznawania własnej religii, a także prawo do swobodnego osiedlania się i budowy domów. Od każdego domu w mieście mieli płacić czynszu rocznie - na św. Marcina [11 XI] - po 1 zł węgierskim panu grun­towemu i po 1 talarze starym staroście bądź postarościemu, Żydzi zaś mieszkający kwaterą odpowiednio po pół złp węgierskiego i pół talara. Przywilej pozwalał na wybudowanie w mieście (intra muros [w murach - red.]) synagogi i dwu domów kahalnych, w których mieli prawo mieszkać doktor, kantor i szkolnik, przyznawał też Żydom miejsce na urządzenie cmentarza, uwalniając ich jednocześnie od jakichkolwiek opłat z tego tytułu.